99/06/19
بسم الله الرحمن الرحیم
پیشگیری از ابتلا به کرونا/ کرونا/طب اسلامی
موضوع: طب اسلامی/ کرونا/ پیشگیری از ابتلا به کرونا
این متن توسط هوش مصنوعی پیادهسازی و سپس توسط انسان برای مستندسازی و تطبیق با فایل صوتی استاد، بازبینی و تأیید شده است.
دربارهی بیماری وبا و طاعون که در آخرالزمان شیوع پیدا میکند (مانند وبا، طاعون، زلزله و غیره) سخن گفتیم. امروز پانزده الی بیست دقیقه به تکمیل بحث همان کرونا یا کووید نوزده میپردازیم.
آمار مبتلایان و طبقهبندی فرمهای مختلف بیماری کرونا
در بحثهای فوقتخصصی بیماریهای عفونی، از جمله جناب آقای دکتر مسعود مردانی میگویند هشتاد درصد تا هشتاد و پنج درصدِ مبتلایان به ویروس کرونا علامت ندارند؛ یعنی علامت آشکار بیماری در آنها مشاهده نمیشود.
این هشتاد تا هشتاد و پنج درصد، درمان خودبهخودی دارند؛ یعنی سیستم دفاعی بدن، خودش، خودش را حفظ میکند و بقیهی بدن را نیز مصون میدارد.
پانزده درصد تا بیست درصد از مبتلایان به ویروس کرونا، یک تب خفیف و یک سردرد دارند که یک هفته تا دو هفته این تب و سردردشان طول میکشد.
بله، برای این پانزده الی بیست درصد از مبتلایان، تست بیمارستانی در نظر گرفته شده است. دیگر لازم نیست در محیط خانه باشند، بلکه باید به بیمارستان مراجعه کنند و تست کرونا بدهند.
از این تعداد، هفده و نیم درصد از آن بیست درصد، فرم خفیف بیماری کرونا را دارند که دو و نیم درصد از این هفده و نیم درصد، فرم شدید بیماری کرونا را دارند.
از این دو و نیم درصد، اگر یکصد نفر را در نظر بگیریم، فقط سیزده درصدِ آنها در بیمارستان بستری میشوند و مابقی به محیط خانههایشان بازگردانده میشوند و در منزل، در یک اتاق مشخص، قرنطینه کامل میشوند. قرنطینه کامل.
پرسش: فرمودید از دو و نیم درصد اگر یکصد نفر را در نظر بگیریم چه میشود؟
پاسخ: در اینجا سیزده درصد بستری میشوند.
اکنون در بحثهای فوقتخصصی بیماریهای عفونی میگویند ما باید این تعداد را که دو و نیم درصد در محیط اجتماعی است، به زیر یک درصد برسانیم تا بیماری کرونا کنترل شده باشد.
این فرایند سه تا پنج روز برای هر نفر طول میکشد و حداقلِ قرنطینهی کامل، چهارده روز یعنی دو هفته است.
شخص دیگری در بحثهای فوقتخصصی بیماریهای عفونی که اپیدمیولوژیست است، این فوقتخصص جناب آقای دکتر علیاکبر حقدوست است.
در این رشتهی تخصصی، میزان مسری بودن این بیماری را میسنجند. برای مثال، این سرماخوردگی است، این سرماخوردگی پیشرفته یا سارس است، یا آنفلوآنزای پیشرفته یا سارس است.
این یکی کرونا است، آن یکی بیماری هاری، دیگری وبا و آن یکی طاعون است. اکنون همهی اینها بیماری مسری هستند و حتی بیشتر، ولی میزان سرایت بیماری و سرعت سرایت هر کدام از اینها با دیگری تفاوت دارد. یک شخص اپیدمیولوژیست، متخصص میزان مسری بودن این بیماریهای مسریِ عفونی است. بسیار خوب، این را در ذهن خود بسپارید.
اصول بهداشت فردی و تفاوت درمان ویروس با باکتری
اکنون یک، دو، سه مثال برایتان میزنم.
مثال اول: سرخک.
برای مثال، یک نفر که بیماری سرخک گرفته است، اگر در این محیط دوازده نفر دیگر هم سرخک بگیرند، در اینجا میگوییم این بیماری فراگیر شده و اپیدمی گشته است. سرخک هم یک بیماری واگیردار است دیگر.
یا برای مثال بیماری سرخجه که گاهی در کودکان بروز میکند و با سرخک تفاوت دارد. اگر یک نفر بیماری سرخجه داشت و در آن محیط و منطقه پنجاه و شش نفر مبتلا به سرخجه شدند، در اینجا میگوییم بیماری سرخجه اپیدمی و فراگیر شده است.
اکنون باید کل این منطقه را چه کار کنیم؟ قرنطینه کنیم تا به مکانهای دیگر سرایت نکند؛ برای مثال از این محله به محلهی دیگر یا از این شهر به شهر دیگر نرود.
ویروس آنفلوآنزای آ (A)
اکنون اگر سی تا سی و پنج ثانیه دستها را با آب لولهی تمیز و آب بهداشتی بشویند، ویروس آنفلوآنزای آ (A) از بین میرود.
ما اقسام آنفلوآنزا داریم و ویروس آنفلوآنزای آ از بین میرود. سی ثانیه دستهایت را زیر آب سالم بشوی. لذا نیازی به صابون، شامپو و وایتکس نیست. حتی نیازی به ژل شوینده ندارید.
ویروس کرونا
ویروس کرونا بسیار مسری است، اما بسیار ضعیفتر از ویروس آنفلوآنزا است. بنابراین اگر شما سی ثانیه دست خود را زیر آب سالم بشویید، به طریق اولی این ویروس از بین میرود. حتماً نباید در حمام صابون و شامپو باشد، مگر برای کسانی که کارهای آلوده دارند. کسانی که با زباله و اشیاء آلوده سر و کار دارند، وضعیتشان مشخص است؛ پیش از کار، پس از کار و در حین کار، همواره باید دستهایشان را بشویند یا دستکشهای چندجداره بپوشند و روی آنها دستکشهای یکبار مصرف قرار دهند تا مرتباً آنها را دور بیندازند. دستکشهای یکبار مصرف.
کسانی که به بیماریهای مسری و واگیردار مبتلا هستند، مانند سرماخوردگی (ویروس سرماخوردگی)، ویروس آنفلوآنزا یا ویروس کرونا که بحث ما است، نباید آنتیبیوتیکهای شیمیایی مصرف کنند؛ زیرا کارساز نیست. از آنجا که آن آنتیبیوتیکها ضدباکتری هستند، اصلاً ربطی به ویروس ندارند.
ما در اینجا آنتیویروس میخواهیم، نه آنتیباکتری. پس نباید به بیمار سرماخورده، آنفلوآنزایی، مبتلا به سارس یا کرونایی آنتیبیوتیک یا چرکخشککن بدهیم.
به بیمار سارسی (آنفلوآنزای پیشرفته) نباید آنتیبیوتیک بدهیم، چون اینها بیماریهای باکتریایی نیستند، بلکه همگی ویروسی هستند. شما باید داروی ضدویروس بدهید. توضیح میدهم، نگران نباشید.
ویژگیهای فیزیکی ویروس کرونا و ضرورت رعایت احتیاط
• ویروس کرونا سبک نیست، لذا هنگامی که در هوا منتشر میشود، جزو ویروسهای سنگین به شمار میرود.
• این ویروس به سرعت بر روی البسه و سطوح صاف مانند شیشه، میز، پنجره و در مینشیند. بنابراین همهی این موارد باید ضدعفونی شوند. حتی این میزی که شیشهی سکوریت دارد، همهی اینها باید ضدعفونی شوند.
• طول عمر ویروس کرونا نیز نه روز طول عمر مفید است.
• این ویروس که سنگین است، بر سطح اشیاء مینشیند؛ لذا شستن دستها ضروری است.
• استفاده از ماسک دوجداره یا ماسک فیلتردار، اگر مکانی آلوده باشد، باز هم ضروری است.
مراقبتهای بهداشتی برای جلوگیری از انتشار کرونا
1. فرد باید ماسک بزند؛ این هم برای اینکه به توصیههای پزشکی عمل کرده باشد ماسک بزنند.
2. در مناطقی که صددرصد یقین وجود دارد، باید ماسک دوجداره استفاده کرد. در مناطقی که یقین وجود ندارد، از باب احتیاط، یک جداره هم کافی است. از داروخانه تهیه میکنند. این هم مربوط به این بخش.
3. بلکه بایستی ماسک دوجداره یا ماسک فیلتردار داشته باشید و همچنین دستکش بپوشید.
4. مصرف مایعات و استراحت کافی نیز لازم است. آب و آبجوشِ ولرم هر شش ساعت دو لیوان، پس از غذاها آبِ سیبِ رسیدهی شیرین و در بین روز و عصرانه، آبِ شلغمِ بخارپز مصرف شود.
5. ویروس سنگین است، بنابراین در قسمت انتهایی دو ریه قرار میگیرد. ما رئتان داریم، یعنی دو ریه داریم؛ ریهی راست و ریهی چپ. ریهی چپ حجمش کمی کوچکتر از ریهی راست است، زیرا قلب (عضلهی قلب) به سمت چپ متمایل است. لذا حجم ریهی سمتِ قلب، کوچکتر از حجم ریهی راست است. اکنون این ویروس کرونا سنگین است و هنگامی که وارد ریه شود، تهنشین شده و در یکسومِ انتهایی ریه مینشیند.
•
پرسش: اگر سنگین است، پس علت استفاده از ماسک چیست؟
پاسخ: چون در هوا معلق نمیماند.) بله، میگوییم احتمال است و بحث تکثیر مطرح است. چون سریعالتکثیر است و شیوع سریعی دارد، ما از باب احتیاطهای عملیهی شخصی یا اجتماعی، «الاحتیاط علی کل حال حسن مادامی که منجر به عسر و حرج نشود»، عمل میکنیم.
نقش سلامت روان در تقویت سیستم ایمنی و آداب قرنطینه
اکنون رعایت احتیاط در برخی موارد خوب است، اما برخی چیزها زیانبار هستند. مانند چه؟
• اول: استرس شدید، اضطراب شدید، جوش زدنِ شدید یا به اصطلاح عامیانه «حرص و جوش» خوردن.
• اینها همگی ضرر دارند؛ چرا؟ چون سیستم دفاعی بدن شما را ضعیف میکنند و زودتر از پا درمیآیید. عرض کردیم که احتیاط عملیهی شخصی یا اجتماعی داشته باشید، اما نگفتیم که ترسو و بزدل باشید، یا قالب تهی کنید و دچار شک شوید.
• بنابراین استرس شدید، اضطراب شدید و حرص و جوش زیاد، سیستم ایمنی بدن را ضعیف میکند، بیماری مسری شدت میآید و فرد را زودتر از پا درمیآورد.
•
• دوم: ویروس کرونا بسیار مسری است، اما بسیار ضعیفتر از ویروس آنفلوآنزا است. مواردی را نیز پیشتر تذکر دادهام. بله، مردم نباید با افراد آلوده به بیماریهای مسری رفتوآمد کنند. پس از بهبودی کامل اشکالی ندارد، اما با رعایت احتیاطهای لازم پزشکی.
• افراد آلودهای که خود را درمان نکردهاند، نباید رفتوآمد داشته باشند. مانند چه؟ افرادی که سرماخوردگی شدید دارند و هنوز خود را درمان نکردهاند. افرادی که سارس (آنفلوآنزای پیشرفته) دارند. افرادی که آنفلوآنزای عادی یا حتی ایدز دارند.
• افرادی که به جذام مبتلا هستند و هنوز درمان نشدهاند. افرادی که بیماری طاعون دارند و هنوز خود را درمان نکردهاند؛ «فِرارَکَ مِنَ المَجذُومِ فِرارَکَ مِنَ الاَسَدِ»[1] .
• افرادی که وبایی هستند و هنوز درمان نشدهاند. افرادی که به کرونا مبتلا گشته و هنوز درمان نشدهاند. افرادی که بیماری هاری دارند و هنوز خود را درمان نکردهاند. بنابراین با افرادی که به بیماریهای مسری آلوده هستند و خود را درمان نکردهاند، نباید حشر و نشر و رفتوآمد داشته باشید.
• نباید با آنها همغذا و همسفره شوید. شما نیز مبتلا خواهید شد. زن و فرزندانتان، همسایگان و اقوامتان نیز مبتلا میشوند. خیر، آن بیمار باید در قرنطینهی کامل بماند، درمان کامل شود و سپس به اجتماع خانواده، فامیل، محیطهای کاری و اجتماعات بزرگتر مانند مدارس و امثال آن بازگردد. درست شد آقا؟ بسیار خوب.
•
ممنوعیتهای شرعی و عقلانی در معاشرت با بیماران
لذا میگوییم اگر فرد یا افرادی آلوده هستند و تست آنها در بیمارستان مثبت اعلام شد، با این افراد نباید دست بدهید، نباید روبوسی (تقبیل) کنید و نباید معانقه نمایید.
نباید از باقیماندهی نوشیدنی یا خوراکی آنها میل کنید. این کارها ممنوع است؛ هم ممنوعیت عقلی دارد، هم از نظر علم پزشکیِ تخصصیِ بیماریهای عفونی ممنوع است و هم ممنوعیت شرعی دارد. زیرا نفوس شما، نفوس محترمه و محقونالدم است. حق ندارید با دست خود، خویشتن را به هلاکت برسانید یا دیگران را به سوی نابودی بکشانید؛ ﴿لا تُلقُوا بِاَیدیكُم اِلَی التَّهلُكَةِ﴾[2] .
• اکنون یکی از انواع مهلکات چیست؟
بیماری عفونیِ مسری و واگیردارِ شدید. وقتی علم و یقین دارید که تست فردی مثبت است، نباید با او حشر و نشر داشته باشید. اگر واقعاً او را دوست دارید، باید در قرنطینهی کامل بماند، درمان کامل شود و سپس میان اقوام برود یا به محیط کار بازگردد.
• بایستههای رفتاری در مواجه با بیماریهای مسری
اول: فاصله گرفتن اگر کسی هم معتاد تزریقی است، از باب احتیاط عملیهی شخصی، باید مقداری از او فاصله بگیرید. برای مثال مرفین تزریق میکند و امثال آن. از کسی که معتاد تزریقی است نیز باید از باب احتیاط عملیهی شخصی فاصله بگیرید تا زمانی که درمان شود. پس از درمان کامل، معاشرت اشکالی ندارد، اما باز هم با احتیاط صورت گیرد.
دوم: مکانهایی که ابزار مشترک دارند، مانند آرایشگاههای اصلاح مو، سر و ریش و غیره، یا آرایشگاههای زنانه که خانمها به آنجا میروند؛ بسیار خوب، شما با ابزار شخصی در منزل، خود را پیرایش کنید. لزومی ندارد به آرایشگاههای عمومی بروید که افراد گوناگونی در آنجا حضور مییابند. ممکن است فردی مبتلا به کرونا باشد، دیگری به آنفلوآنزا، یکی به هپاتیت بی (B) ویروسی و دیگری به اچآیوی (HIV) یا ایدز فعال مبتلا باشد؛ و شما اطلاع ندارید.
آن آرایشگر هم نمیداند. هم خود آرایشگر و هم سایر افرادی که مراجعه میکنند، وضعیتشان به همین ترتیب است.
گاهی اوقات نیز سرشان شلوغ است و فراموش میکنند ابزار را با مواد ضدعفونیکننده، پاکسازی نمایند. میکروب به سرِ همه منتقل میشود و به سرِ این فرد نیز سرایت میکند.
اکنون شما بیجهت و بیگناه، تنها به خاطر یک غفلت، به این بیماری عفونی مبتلا میشوید.
لذا این کار خلاف احتیاط است. هنگامی که بیماریهای مسری شایع است، نباید از ابزاری استفاده کنید که برای عموم به کار رفته است. برای مثال، آرایشگر تا شب مو و ریش چندین نفر را اصلاح میکند؛ فرض کنید بیست، سی یا پنجاه نفر.
استفاده از ابزار شخصی و نهی از رفتارهای پرخطر اجتماعی
ملاحظه کردید، بیماریهای گوناگونِ مسری به این صورت منتقل میشوند. اکنون این یا احتیاط عملیهی شخصی است و یا احتیاط ناشی از قانون کشور. قانون چه میگوید؟ برای مثال میگوید فلان مکانها تعطیل باشند.
در موارد دیگر باید احتیاط کنید، ضدعفونی نمایید و امثال آن تا بیماری به دیگران انتقال نیابد. از منزل خود، قیچی شخصیتان را بیاورید. ماشین اصلاح خود را بیاورید. یا برای مثال تیغ شخصیتان را همراه داشته باشید.
اگر خودتان مهارت ندارید، ابزار را از خانه بیاورید. اکنون به آرایشگر میگویید که دستهایش را ضدعفونی کرده است، ابزار هم که توسط خودتان ضدعفونی شده؛ حال با این ابزار شخصی که آوردهام، موی سرم را اصلاح کن و ریشم را مرتب نما.
خانمها نیز به همین ترتیب. ابزار شخصیِ منزل که متعلق به خودشان است را ضدعفونی کرده، و به آرایشگاههای زنانه میبرند؛ برای مثال اگر خودشان مهارت ندارند. اکنون این خانم آرایشگر میخواهد موی این خانم را آرایش کند؛ باید دستهایش را ضدعفونی نماید، ماسک بزند و سپس کار را انجام دهد. این کار با رعایت احتیاطهای عملیهی شخصی و قانونی همراه است.
کسانی که سرفه یا عطسههای مکرر دارند، باید احتیاط کرد و از آنها فاصله گرفت. یا اینکه آنها را به صورت استحبابی امر به معروف کنید و بگویید ماسک بزنند تا بر فرضِ احتمال، اگر به یکی از بیماریهای مسری مبتلا بودند، به دیگران سرایت نکند.
به این کار «امر به معروف استحبابی» میگوییم که رجحان فعل دارد. شما با این کار از سرایت بیماری احتمالی به دیگران پیشگیری میکنید. درست شد آقا؟ هرگز در مکانهای عمومی، ترشحات دهان و بینی (آب دهان و بینی) نیندازید؛ این کار همواره مکروه است، همواره از نظر عقلایی، علمی و شرعی مورد مذمت قرار گرفته است.
در روایات اهل بیت (علیهمالسلام) نیز از این کار نهی شده است؛ حتی اگر بیماریهای مسری هم در میان نباشد. هر چیزی مکانی دارد. در مکانی که وضو میگیرید یا مسواک میزنید، مجاری بینی و حلق خود را تمیز کنید؛ نه اینکه در محیطهای اجتماعی، کوچه، بازار، روی زمین، پیادهرو، حیاط و هر جایی که فرد قدم میگذارد، مرتباً ترشحات گلو را به بیرون پرتاب کند. این چه رفتار ناپسندی است. شما باید او را نهی کنید تا از این عمل پلشت دست بردارد.
هرگز در محافل بیبندوبار، لاابالی، بیحیا و دارای رفتارهای پرخطر حضور نیابید. یعنی هیچگاه در شبنشینیهای مبتذل و عروسیهای ناهنجار (که در آنها شرابخواری، میگساری، اختلاط زن و مرد و ناهنجاری بسیار وجود دارد) شرکت نکنید.
در زمرهی افراد لاابالی و هرزه نباشید. در غیر این صورت، به برخی از بیماریهای عفونی و واگیردار مبتلا میشوید؛ مانند هپاتیت بی ویروسی، اچآیوی یا ایدز فعال، یا مانند آن مثل کرونا؛ که اکنون در حال تکمیل بحث پیشین دربارهی آن هستیم.
اکنون برای مقابله با انواع ویروسها و تقویت سیستم دفاعی بدن، به نظرم میرسد این موارد را پیش از تعطیلات، یعنی در همان ابتدا حدود شش الی هفت ماه پیش، عرض کردهام. این مطالب را گفتهام؛ چند روز پیش هم در بحث مختصر بیست و دو دقیقهای دربارهی کرونا به آن اشاره کردم.
اکنون در بحث تأمین ویتامینها، در بحث تأمین ویتامینها، مانند ویتامین دیسه (D3) بدن، لازم است روزی بیست دقیقه در معرض نور مستقیم آفتاب باشید (قرار گرفتنِ دستها، پاها و ستون فقرات پشتی کفایت میکند).
هشدار درباره آفتابسوختگی، سرطان پوست و اهمیت تغذیه
یک جملهی معترضه عرض کنم: کسانی که پوستشان به مدت طولانی، برای مثال دو یا سه ساعت، مستقیماً در معرض نور خورشید باشد، از آنجا که نور خورشید دارای اشعهی ماوراءبنفش است، قطعاً و بدون تردید، مبتلا به سرطان پوست میشوند.
همچنین کسانی که برای زیبایی به برخی آرایشگاهها مراجعه میکنند و میگویند: «میخواهم پوستم برنزه شود»، و از اشعهی پرشتاب ماوراءبنفش استفاده میکنند؛ باید آگاه باشند.
چه کسانی که بیش از حد در نور مستقیم خورشید هستند، و چه کسانی که به بهانهی برنزه شدن پوست، از دستگاههای تشدیدکنندهی اشعهی ماوراءبنفش استفاده میکنند؛ در هر دو صورت، مبتلا به سرطان پوست میشوند، آن هم از نوع بدخیم که «ملانوما» نام دارد.
• درمان سرطان پوست:
حال از روی شفقت پاسخی میدهم. اگر کسی یا کسانی به سرطان پوست از نوع «اپیتلیوما» یا «ملانوما» مبتلا هستند، در اینجا به خاطر داشته باشند که هر هشت ساعت، دمکردهی گل همیشه بهار را مخلوط با عسل استوخدوس بنوشند و محل پوست سرطانی را نیز با این دمکردهی غلیظِ گل همیشه بهار شستشو دهند. داروهای دیگری نیز وجود دارد که در جای خود توضیح خواهم داد؛ این تنها یک جملهی معترضه بود.
• استفاده از نور خورشید برای تأمین ویتامین دی
• مقصودم این بود که در طول بیست و چهار ساعت، کسانی که حیاط ندارند و شغلشان همواره در سایه است، در کلِ روز (یعنی از طلوع خورشید تا پیش از غروب آفتاب)، بیست دقیقه حضور در نور مستقیم آفتاب، ویتامین دیسهی شبانهروزیِ بدن را تأمین میکند.
• ضرورتی ندارد که چندین ساعت پوست به طور مستقیم در معرض نور خورشید قرار گیرد. این کار برای این است که در وهلهی اول دچار آفتابسوختگی و در مرحلهی بعد دچار سرطان پوست نشوند. به یاد دارید دعایی از امام حسین (علیهالسلام) برایتان قرائت کردم؟ از دعای عرفه: «مِن شَرَقٍ»[3] .
• خدایا به تو پناه میبرم که مبتلا به آفتابسوختگی و سرطان پوست نشوم. عبارات «مِن حَرَقٍ اَو شَرَقٍ»را برایتان خواندم، دو بار هم قرائت کردم؛ که بخشی از دعای عرفهی امام حسین است. ملاحظه کنید که معصوم نیز تذکر داده است. حال فرمایش معصوم را مقداری برایت تبیین کردم.
• استفاده از میوهجات برای تأمین ویتامین دی
• مورد دیگر، مصرف غذاهای طبیعی و میوهجات طبیعیِ رسیده است. ویتامین ای (E) بدن که یک آنتیاکسیدان دیگر به شمار میرود (برخی ویتامین دیسه را نیز آنتیاکسیدان میدانند)، و ویتامین ایزاویت چهارصد میلیگرمی نیز یک آنتیاکسیدان است.
•
• همچنین ویتامین آ (A) که یک آنتیاکسیدانِ ضدسرطان است و در هویج زردِ رسیدهی شیرین و طلایی یافت میشود. یا برای مثال ویتامین بشش (B6) که یک آنتیاکسیدان است.
• برای مثال، پس از غذاها انار رسیدهی شیرین یا رب انار طبیعی میل کنید.
نقش ویتامینها و لنفوسیتها در تقویت سامانه دفاعی بدن
ویتامین بدوازده (B12) را نیز هر سه روز یکبار تأمین کنید، اگر وضعیت مالی مناسبی دارید و یا گوسفندی با ذبح حلال، پاک و پاکیزه در اختیار دارید.
اکنون گوشت راستهی گوسفند یا ذراع (سردست) آن را به صورت کباب با حرارت غیرمستقیم، یا خورشتی کاملاً پخته و مغزپخت تهیه کنید.
در بحث گوشت نیز هستیم؛ بر اساس کتاب «جامع احادیث الشیعه» اثر آیتاللهالعظمی بروجردی، جلد بیست و هشتم. درست است، چندین ماه است که پیرامون بحث گوشت نیز گفتگو میکنیم.
• ویتامین بدوازده
• بنابراین در اینجا، بیشترین درصد ویتامین بدوازده در گوشت قرمز، به ویژه در گوشت گوسفند یافت میشود. توضیحات لازم را ارائه دادم. اما به دلیل شرایط کرونایی، وبایی یا طاعونی و امثال آن، در اینجا چه باید کرد؟
• همواره گوشت نپخته زیانبار است. گوشت نیمپز نیز همواره ضرر دارد، به ویژه در این ایام و زمانهایی که بیماریهای مسری شایع است؛ حتماً باید گوشت به خوبی پخته و مغزپخت شده باشد.
• حال خواه به صورت کبابی (با حرارت شعلهی غیرمستقیم) باشد و خواه به صورت خورشتی. ویتامین بدوازده را هر سه روز یکبار با مصرف کباب لقمهی گوسفندی که گوشت آن کاملاً مغزپخت شده باشد، تأمین کنید. تمامی روایات را تجمیع کرده و توضیح دادم.
• ویتامین بشش و ویتامین بدوازده در تولید گلبولهای سفید خون (لنفوسیتها) از نوع سالم، نقش مؤثری دارند.
• لنفوسیتها
• این لنفوسیتهای سالم، در واقع سربازان داخلی دستگاه گردش خون در مقابله با باکتریهای مضر، ویروسهای مضر و غیره هستند. بنابراین باید سربازان داخلی خون خود را تقویت کنید و آنها را با طول عمر مفید، سالم نگاه دارید.
• بنابراین بسیاری از سلولهای دیگر، از جمله سلولهای توریِ مغز و استخوان شما باید سالم باشند.
•
• اکنون این پنج موردی که برشمردم، یعنی نقش ویتامینها که آنتیاکسیدانهای طبیعی هستند (مختصری برایتان عرض کردم) و نقش آنها در حفظ توانمندی سیستم دفاعی بدن، بسیار حائز اهمیت است.
• پس برای تقویت سامانهی دفاعی و سیستم ایمنی بدنتان، به این پنج ویتامین نیاز دارید که از طریق خوراکی مختصراً توضیح دادم.