بررسی فواید جزر در روایات/فواید جزر /طب اسلامی

موضوع: طب اسلامی/فواید جزر /بررسی فواید جزر در روایات

این متن توسط هوش مصنوعی پیاده‌سازی و سپس توسط انسان برای مستندسازی و تطبیق با فایل صوتی استاد، بازبینی و تأیید شده است.

مباحثه‌ی ما در کتاب «طب المعصومین» بر اساس کتاب شریف «جامع أحادیث الشیعة»، جلد تحت عنوان «باب ما ورد فی فوائد الجزر و خواصه»[1] (بابی در بیان آنچه درباره‌ی فواید و خواص جَزَر [هویج زرد/زردک] وارد شده است) می‌باشد. آن‌چنان روایاتی که در بیان فواید و اثرات مثبت خوردن هویجِ رسیده‌ی زرد، شیرین و طلایی‌رنگ و خواص آن، و خواص چنین هویجی وارد شده است؛ به عنوان مثال، بینایی (نور چشم) را افزون می‌سازد، کلیه‌ها را گرم می‌کند، ارتخاء الذکر (سستی و شلی آلت تناسلی) را درمان می‌نماید و استقامت الذکر (نعوظ و پایداری آلت) به همراه می‌آورد.

کلیه را کاملاً گرم می‌سازد، ارتخاء الذکر (سستی آلت) را درمان می‌کند، استقامت الذکر و ستبری (ضخامت) آلت پدید می‌آورد، ورم شریان مغزی بهبود می‌یابد؛ یعنی التهاب و ورم سرخرگ‌های مغزی برطرف می‌گردد. هم‌چنین عفونت‌های دستگاه تناسلی بهبود می‌یابد؛ چه در مردان و پسران، و حتی در زنان؛ به عنوان مثال اگر زنی دچار عفونت رحمی باشد—خواه در ایام قاعدگی، خواه در دوران بارداری، دوران شیردهی، دوران یائسگی فیزیولوژیک یا یائسگی شناسنامه‌ای (سنی)—باید سه عدد هویج زرد را صبح ناشتا میل کند. چنان‌چه فرد توان یا حوصله‌ی جویدن آن را ندارد، آب آن را گرفته و بنوشد. اگر وضعیت مالی وی مساعدتر است، این آبِ هویج زرد را با یک قاشق عسل طبیعی شیرین کرده و مصرف نماید؛ در اکثر موارد، ظرف سه روز عفونت‌های رحمی آنان بهبود می‌یابد؛ بسته به نوع بیماری، ممکن است در برخی افراد تا یک هفته نیز به طول انجامد.

هم‌چنین این دارو برای درمان دیابت نوع یک مفید است. علاوه بر این، برای درمان تورم دست‌ها و پاها سودمند می‌باشد؛ به درمان ورم کلیه کمک می‌کند و به بهبود کم‌کاری کلیه و دفع اسید اوریک خون یاری می‌رساند. این گیاه فواید دیگری نیز دارد که اکنون اندکی از آن‌ها را برای شما قرائت می‌کنم. هویج فرنگی (نارنجی) را اصلاً نباید مصرف کرد؛ هویج فرنگی را باید به سر همان انگلیسی‌ها و غربی‌ها و شرقی‌ها کوبید! زیرا مصرف آن هم موجب پرکاری تیروئید می‌شود، هم زمینه‌ساز پیشرفت و تکثیر سلول‌های سرطانی می‌گردد و هم آسم و تنگی نفس به بار می‌آورد.

اما دشمن در طی هفتاد سال گذشته اقدام به فرهنگ‌سازی نموده است؛ بدین معنا که امر ناپسند و بد را جایگزین امر پسندیده و خوب کرده و امر بدلی را جایگزین اصل نموده است؛ همان‌گونه که حاکمان بدلی نظیر شاه خائن، صدام و یزید را جایگزین سلطان عادل، امام عادل و امام معصوم ساخته است. کالای بدلی به جای اصل قرار گرفته است و این مسئله در موارد بسیاری جریان دارد. به عنوان مثال، میوه‌ی انار و رب انار چه میزان فایده و خاصیت دارد، اما آمدند گوجه‌فرنگی و رب گوجه‌فرنگی را جایگزین آن کردند. تعداد این نمونه‌ها اندک نیست. بگذارید سه مثال دیگر مطرح کنم؛

رنگ لباس‌ها و البسه‌ی کودکان، زنان، پسران و شوهران باید از رنگ‌های طبیعی تهیه شده باشد، اما به علت گرانی، تولیدکنندگان از رنگ طبیعی استفاده نمی‌کنند؛ بلکه رنگ‌های شیمیایی به کار می‌برند و جهت تثبیت رنگ نیز ماده‌ی شیمیایی دیگری اضافه می‌کنند که حاوی عنصر سمی «سرب» است. در اثر مصرف این‌ها، افراد دچار چندین بیماری می‌شوند: مسمومیت بدن، مسمومیت خون، ابتلا به سرطان و حتی وارد آمدن آسیب مغزی به کودکان. آیا ملاحظه کرده‌اید که کودک هنگام خجالت کشیدن یا عصبانیت، گوشه‌ی لباس یا یقه‌ی خود را در دهان گذاشته و می‌جود؟ آیا چنین کودکانی را دیده‌اید؟ بله، روز شنبه درباره‌ی درمان‌ها و روش‌های پیشگیری از آن توضیح خواهم داد. مقصود بنده تبیین نقش دشمن بود که چگونه موزیانه و مرموزانه، بدلیجات را جایگزین اصل می‌کند. او بسیار خبیث است. تعداد این موارد یکی دو مورد نیست؛

به عنوان نمونه، همین قالی دست‌باف که ماشاء‌الله هر فرد ایرانی در خانه‌ی خود می‌بافت؛ به طوری که دختران هنگام عروسی، دو تخته قالی دست‌باف را که خود بافته بودند به همراه می‌بردند. حتی در روستاها نیز وضعیت این‌گونه بود. اما اکنون فرش‌های پلی‌استر و شیمیایی را جایگزین کرده‌اند که موجب بروز انواع اگزماهای پوستی و ترک خوردن کف پا می‌شود و الکتریسیته‌ی ساکنِ بسیاری تولید می‌کند. تعداد این مضرات یکی دو مورد نیست؛ امروزه آلرژی‌های بسیاری گزارش می‌شود. غرض بنده نشان دادن خباثت دشمن بود؛ به هر کجا که دست می‌گذارید، خرابکاری کرده است.

بحث ما پیرامون هویج زردِ رسیده‌ی شیرین و طلایی‌رنگ است. به کتاب شریف «الکافی» اثر شیخ کلینی، چاپ دارالکتب الإسلامیة تهران مراجعه کنید؛ هم‌چنین در چاپ دارالحدیث نیزآمده است:

«مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى،عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ،عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ،عَنْ غَيْرِهِ (أو غیره)،عَنْ دَاوُدَ بْنِ فَرْقَدٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَال: أَكْلُ الْجَزَرِ يُسَخِّنُ الْكُلْيَتَيْنِ وَ يُقِيمُ الذَّكَرَ» [2] [3]

به یاد داشته باشید حدیثی که هم‌اکنون قرائت می‌کنم، از منظر علم رجال و علم درایة الحدیث، روایتی قوی و در حکم صحیح (کالصحیح) به شمار می‌رود. ما به سخنان گویندگان کم‌مایه و نوپا توجهی نمی‌کنیم، بلکه به کلام پدر بزرگوار علامه مجلسی گوش فرا می‌دهیم. فقیه و محدث جلیل‌القدر، ملامحمدتقی مجلسی، در کتاب ارزشمند «روضة المتقین» می‌فرماید: «این حدیث، قوی و در حکم صحیح (کالصحیح) است». این توضیح را از آن جهت ارائه کردم تا کسی نتواند به سند روایت خدشه‌ای وارد کند؛ یعنی فرضیه‌ی کسانی که مدعی هستند احادیث طبی فاقد سند معتبر و غیرموثق می‌باشند، سخنی بی‌اساس و مردود است. آفرین. اکنون متن روایت را قرائت می‌کنم:

«قَالَ امام صادق علیه السلام: أَكْلُ الْجَزَرِ يُسْخِنُ الْكُلْيَتَيْنِ وَ يُقِيمُ الذَّكَرَ» [4] (امام صادق علیه السلام فرمودند: خوردن هویج زرد [زردک]، کلیه‌ها را گرم می‌سازد و آلت تناسلی را به پا می‌دارد).

با این عمل، هم سردی کلیه و برودت گرده‌ها برطرف می‌شود و هم سستی آلت (ارتخاء الذکر) درمان می‌گردد؛ چرا که اگر آلت تناسلی سست باشد، کارایی لازم را نخواهد داشت. هنگامی که می‌خواهید روابط خاص زناشویی با همسر حلال و پاکیزه‌ی خود که با او ازدواج شرعی کرده‌اید برقرار سازید، سستی آلت مانع بزرگی است. این سستی آلت، پس‌لرزه‌ی استرس، اضطراب، مصرف غذای مانده و عوامل دیگر است. یکی از این عوامل چیست ؟بدخوری‌های گوناگون نظیر مصرف فست‌فودها و غذاهای صنعتی، و عامل دیگر ابتلا به برخی بیماری‌های روانی نظیر استرس شدید، اضطراب شدید و بیدارخوابی‌های مکرر ناشی از اختلالات خواب است.

اکنون در این موضع، سستی آلت (ارتخاء الذکر) با خوردن هویجِ زردِ رسیده‌ی شیرین و طلایی‌رنگ درمان می‌شود؛ یعنی آلت از حالت سستی خارج شده و به حالت پایدار و مستحکم درمی‌آید که از آن به «استقامت الذکر» و ستبری (که معادل پارسی آن «ستبر» است؛ زبان پارسی را پاس بدارید) تعبیر می‌شود؛ ستبری به معنای استحکام تام، تا کلمات نامناسب به زبان نیاورده باشیم. عبارت روایت نیز می‌فرماید: «وَ يُقِيمُ الذَّكَرَ»؛ البته در برخی منابع مانند کتاب طب علامه شُبّر، عبارت روایت به صورت «استقامت الذکر» آمده و در بعضی دیگر از روایات تعبیر «وَ يَنْصِبُ الذَّكَرَ» به کار رفته است.

به عنوان مثال، شخص مبتلا به دیابت نوع یک، آن هم از نوع نوسانی، و یا کسی که شغل او همواره در سایه است و در خانه‌ی آپارتمانی و به دور از تابش مستقیم نور خورشید زندگی می‌کند، به پنج نوع بیماری مبتلا می‌گردد که یکی از آن‌ها دیابت نوع یک است. در این حالت، توان حرکتی فرد به کلی فرومی‌نشیند؛ اکنون باید به آن تحرک بخشید تا تعبیر «وَ يَنْصِبُ الذَّكَرَ»[5] محقق شود. نشانی این روایت کجاست؟ کتاب شریف «الکافی»، چاپ دارالحدیث. بنابراین، سه واژه در دلالت بر این معنا خدمت شما عرض کردم: «استقامت الذکر»، «یقیم الذکر» و «ینصب الذکر».