موضوع: تفسیر آیه ششم از سوره مبارکه بقره:

«ریشه کفر به معنای پنهان كردن و کافر به معنای پنهان کننده است، که در قرآن کریم هم دارای اقسام مختلف است و هم اینکه این پنهان کردن هم جنبه مادی دارد، مثل پنهان كردن دانه زير خاك و نیز جنبه معنوي همچون پنهان كردن باورهاي موهوم .»

مَثَل دنیا از هر حیث آن همچون مال، ریاست و انواع شهوات و دارایی های دنیایی، مَثَل گیاهان روئیده شده در فصل بهار است که چشم ها را خیره می کند، و بیننده تصور می کند که همیشه این گیاهان سر سبز و خوش منظر خواهند بود، در حالی که در گردش ایام فصل خزان و فصل زمستان وضعیت ظاهری آن تغییر خواهد کرد.»

«ممکن است در ظاهر تصور شود، کافر همیشه به معنای بد بکار می رود، در حالی که اقسام کفر عبارتند از كافری که فاقد مدح و ذم است، همچون كشاورزی که دانه را در دل خاک پنهان می کند و كافر نيكو یعنی کسی که پنهان كننده باطل است و كافر نكوهيده که پنهان كننده حق بشمار می رود.»

«انواع كفر نكوهيده به معنای كفر جحود شامل كفر جهلي و كفر عملي می شود، از این رو امام باقر(ع) در روایت شریفی می فرمایند: اگر بندگان ، آن گاه كه نمي دانستند درنگ مي كردند، گرفتار انكار و كفر نمي شدند و در روایت دیگری از حضرت علی(ع) آمده است که اگر بندگان ، به گاه ندانستن ، از اظهار نظر باز مي ايستادند، كافر و گمراه نمي شدند.»

«کنترل خشم و غضب و همچنین پوشاندن عیوب دیگران از بهترین سجایای اخلاقی است، زیرا که صفت ستاریت از صفات خدای متعال بشمار می رود و خداوند این رفتار را میان بندگان خود دوست دارد، که بدی ها را پنهان و خوبی را ها ظاهر نمایند.»