موضوع: واجب نفسی و غیری/تعبدیت (قصد قربت) طهارات ثلاث/شیخ انصاری/اعتبارقصد قربت به نحو عنوان قصدی در اجزاء

بحث در این بود که قصد قربت در طهارات ثلاث چگونه تصحیح می شود.

شیخ انصاری در کتاب مطارح الانظار[1] : قصد قربت در طهارات ثلاث که شرط است، نه از این جهت که قصد قربت معتبر باشد در امر غیری. قصد قربت در این ها از این جهت است که مثلا در وضو، که عبارت است از غسلتان و مستحتان. این ها مقدمه هستند به عنوان قصدیه شان. مثل تعظیم که از عناوین قصدیه است.

پس این قربت از نفس امر غیری حاصل نشد، از برکت این حاصل شد که این امر غیری مشیر است به آن امر غیری.

اعتراض به کلام شیخ انصاری:

1- همین که می گویید غسلتان و مستحتان از عناوین قصدیه هستند، چه دلیلی بر این مطلب دارید؟

شاید علت التزام شیخ انصاری به این عناوین قصدیه، این باشد که می خواهد قصد قربت در وضو را تصحیح کند و او ناچار بوده به این امر پناه ببرد.

2- شما قصد قربت را به این حیث درست کردید که از خاطر طریق بودنش به عنوان قصدی درست شد. این امر غیری که طریق به امر قصدی است این طریق بودنش ممکن است به نحو وصف باشد. یعنی من این امر غیری را با وصف این که طریق است به امر قصدی دارم می آورم.

فرمایش مرحوم نائینی نسبت به این مصحح، در جلسه آینده بیان می شود.