مدعای محقق نائینی و اشکالات/مادة الأمر /الأوامر

موضوع: الأوامر/مادة الأمر /مدعای محقق نائینی و اشکالات

موضوع له ماده أمر

یعنی لفظی که مرکب است از(أ-م-ر) این ماده موضوع له اش چیست؟

میرزای نائینی : واقعه داری اهمیت

موضوع له این ماده واقع دارای اهمیت است.(اقعه ذو اهمیّة). میرزای نائینی در اجود التقریرات به قلم ایت الله العظمی خویی می گویند امر به معنای واقعه ذا اهمیة است:

ابتدا گفتند دو معنی دارد و مشترک لفظی است : معنای اول طلب و دوم شان ، فعل ، فعل عجیب و... که در مورد معانی دوم گفتند واقعه دارای اهمیت جامع آنها است ولی بعد گفتند طلب به معنای حدثی مصادیق تحت جامع واقعه ذا اهمیت جا می گیرد که هم مصداق حدثی و هم دیگر مصادیق را شامل می شود.

فلا يكون للفظ الأمر الا معنى واحد تندرج فيه كل المعاني. اجود التقریرات[1]

اشکالات

1.امام خمینی در تهذیب الاصول:

اشتراک معنوی پیش شرط دارد که در مانحن فیه پیش شرط قابل تحقق نیست. به این معنی که جامع ذاتی بین مصادیق صدق جامع بر مصادیق شرط تحقق اشتراک معنوی است امادر مانحن فیه بین طلبی حدثی که دارای اشتقاقات و تعریفات و اشکال گوناگون است و بین معنای جمودی جامع ذاتی و حقیقی ممکن نیست. پس اشتراک معنوی از این رهگذر قابل قبول نیست.[2]

2. محقق خویی در اجود التقریرات:

اخذ قبد اهمیت در معنی بی وجه است چون لفظ امر در موارد وقایع فاقد اهمیت و واجد اهمیت بدون قرینه استعمال می شود. و استعمال لفظ بماله من المعنی در تمام موارد بدون معنی حاکی از این است که این جزء معنی نیست و قید معنی نیست[3] .

3.اخذ قید اهمیت در معنی منتهی به محذور است.