1405/02/19
بسم الله الرحمن الرحیم
جهت سوّم/باب اوّل: درباره قطع/مقصد سوّم: درباره حجّت
موضوع: مقصد سوّم: درباره حجّت/باب اوّل: درباره قطع/جهت سوّم
نظریّه دوّم: نظریّه محقّق خوئی: این صورت، ممکن است.
دلیل:
صغریٰ: مانع از اخذ قطع به حکم در موضوع مثل آن حکم، اجتماع مثلین است (بالضرورة).
کبریٰ: اجتماع مثلین، منتفی است.
توضیح: اگر بین دو عنوان نسبت عموم و خصوص من وجه و یا نسبت عموم و خصوص مطلق باشد، حکم در مورد اجتماع به علّت اقوائیت ملاک، آکد از حکم در مورد افتراق است. با حفظ این نکته، از طرفی مستفاد از خطاب اذا قطعت بوجوب التصدّق یجب علیک التصدّق بمثل الوجوب المقطوع این است که تصدّق و همچنین تصدّق مقطوع الوجوب، واجب است. از طرفی دیگر بین تصدّق و تصدّق مقطوع الوجوب نسبت عموم و خصوص مطلق است. یعنی هر تصدّق مقطوع الوجوب، تصدّق است ولی هر تصدّق، تصدّق مقطوع الوجوب نیست. بنابراین، اجتماع دو عنوان در مادّه اجتماع یعنی تصدّق مقطوع الوجوب موجب تأکید حکم یعنی وجوب در مادّه اجتماع میشود. پس اجتماع مثلین در بین نیست.
نتیجه: مانع از اخذ قطع به حکم در موضوع مثل آن حکم، منتفی است.
آدرس جلسه بعد:
بحوث فی علم الاصول ج۴ ص۹۹: اخذ العلم بالحکم فی موضوعه ..... و امّا القسم الرابع.
