جهت دوّم/باب اوّل: درباره قطع/مقصد سوّم: درباره‌ حجّت

موضوع: مقصد سوّم: درباره‌ حجّت/باب اوّل: درباره قطع/جهت دوّم

بله اگر لسان ادلّه حجیّت اماره به نحوی بود که در آن جمع بین دو تنزیل ممکن بود، بدون اینکه محذور جمع بین لحاظ آلی و لحاظ استقلالی لازم بیاید، اطلاق ادلّه حجیّت اماره دلالت بر هر دو تنزیل می‌کرد و نتیجتاً دلالت بر قیام اماره مقام قطع موضوعی طریقی می‌کرد ولی چنین دلیلی وجود ندارد. بنابراین، ادلّه حجیّت اماره دلالت بر یک تنزیل می‌کند و آن، تنزیل اماره به منزله قطع در طریقیت است چون اظهر خواصّ قطع، طریقیّت به واقع و کاشفیّت از واقع است و تنزیل همیشه به لحاظ اظهر آثار و اظهر خواصّ است مثل زیدٌ کالاسد.