موضوع: مباحث الفاظ/اقتضاء النهی للفساد17 /ماهیت صحت و فساد5

○ نهایه‌الدرایه ج۲ص۳۸۸س۱۱تعلیقه۲۲۹

- اقتضاء النهی للفساد (۱۷)

۱. آخوند ره: در غیر مامور به بالامر الواقعی الاولی، چه بسا سقوط اعاده و قضاء مجعول باشد - به جهت تخفیف و منّت بر عباد - هر چند مقتضی بالکسر برای ثبوت اعاده و قضاء تحقق داشته باشد.

۲. محقق اصفهانی ره: اعاده و قضاء از عناوین جعلیه - همچون ملکیت و زوجیت - نیست تا آنکه اثبات و اسقاط آن جعلی باشد.

۳. تنها امری که میتواند مجعول باشد وجوب قضاء و عدم وجوبِ آن است.

۴. " اسقطتُ القضاء " همانند " اسقطتُ الحق " نیست.

۵. " اسقطتُ الحق " امری مجعول است توسط مکلف که با سبب انشائی ، سبب ِ آن را ایجاد کرده است.

۶. " اسقطتُ القضاء " هر چند انشاء اسقاط قضاء است ولی رجوع میکند به انشاء عدم وجوب قضاء به جهت مصلحت تخفیف و تسهیل که راجح بر آن مصلحتی است که اقتضای تکلیف به قضاء دارد.