موضوع: مباحث الفاظ/اقتضاء النهی للفساد14 /ماهیت صحت و فساد2

○ نهایه‌الدرایه ج۲ص۳۸۷س۵تعلیقه۲۲۷

- اقتضاء النهی للفساد (۱۴)

۱. تقریبی دیگر از کلام محقق اصفهانی ره : معنای حرفی معقول نیست که مجعول انتزاعی بالعرض باشد چرا که لازم می‌آید که از حقیقت خود ( تقوّم به دو منتسب در ذهن و عین ) منسلخ شود و معنایی استقلالی در ذهن گردد .

۲. موافقت به نحو معنای اسمی انتزاع می‌شود از فعل مکلف نسبت به مامور‌به ؛ نه از مامور به . بنابراین موافقت به نحو معنای اسمی مجعول انتزاعی بالعرض است و به عرَض فعل جعل میشود تکویناً نه آنکه مجعول انتزاعی بالعرض و به عرَض مامور به جعل شود تشریعاً.