ارتباط ابتلاء با قضاء الهی/ابتلاء و قضاء الهی /اخلاق فردی

موضوع: اخلاق فردی/ابتلاء و قضاء الهی /ارتباط ابتلاء با قضاء الهی

1- ابتلاء و قضاء

روایتی از امام صادق علیه السلام است که فرمودند: «إِنَّهُ لَيْسَ شَيْ‌ءٌ فِيهِ قَبْضٌ أَوْ بَسْطٌ مِمَّا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَوْ نَهَى عَنْهُ إِلَّا وَ فِيهِ لِلَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ ابْتِلَاءٌ وَ قَضَاءٌ».[1] خیلی حدیث با عظمتی است که هم مرتبط با بحث است و هم اعتقادی است. نظام وجود نظام قبض و بسط است. وسعت و تنگایی. تمام هستی از این دو قسم خارج نیست. باید مفصل بحث کرد ولی به اندازه مختصری توضیح می‌دهیم. هیچ چیزی نیست در هستی که قبض و بسطی در عالم دارد الا ینکه از سوی خدا ابتلا و آزمایش و حکم است. معلوم می‌شود که ابتلا و قضا مترتب بر یکدیگر است. ابتلا در مقام قدر است و مقدمه قضا است. هیچ قبض و بسطی بدون اراده الهی صورت نمی‌گیرد و ما باید تسلیم اوامر و نواهی خداوند باشیم.