قال رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله): «وَ‌ارْضَ بِمَا قَسَمَ اللَّهُ لَكَ تَكُنْ غَنِيّاً».[1] یکی از فرمایش‌های رسول مکرم اسلام
(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) که به صورت امر هم صادر شده است و اگر قائل به این شویم که امر دال بر وجوب است، باید مفهوم و معنای این فرمایش ایشان را تحقق بدهیم. حضرت فرمودند: راضی باش به آنچه خداوند قسمت تو کرده است تا در نتیجه، بی‌نیازترین مردم باشی. اگر انسان به آنچه خداوند نصیب او کرده است، در قسمت‌آباد حضرت حق همه قسمت‌ها با حساب و کتاب است و بهترین آرامش‌ها و زندگی‌ها را دارد و بی‌نیاز ترین مردم به تعبیر حضرت است. نیازها از این است که انسان به قسمت الهی راضی نیست. در فرازی از الهی نامه‌ی خود عرض کردم: «الهی در قسمت آباد وجود، بیشتر از این قسمت ما نبود یا ابالقاسم مددی!»؛ ما در کنار قسمت‌های الهی زندگی می‌کنیم. بلایا را هم قسمت وجودی بدانیم که این هم نعمت است و نقمت مطرح نیست.

[1] الخصال، الشيخ الصدوق، ج1، ص169.