پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، تجلی اسم اعظم الهی/حلیة النبی (صلی‌الله‌علیه‌وآله) /سیره اخلاقی معصومین (علیهم‌السلام)

موضوع: سیره اخلاقی معصومین (علیهم‌السلام)/حلیة النبی (صلی‌الله‌علیه‌وآله) /پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، تجلی اسم اعظم الهی

1- بحث اخلاقی (حلیة النبی صلی‌الله‌علیه‌وآله)

«فَسَأَلْتُهُ عَنْ مَجْلِسِهِ فَقَالَ كَانَ لَا يَجْلِسُ وَ لَا يَقُومُ إِلَّا عَلَى ذِكْرٍ وَ لَا يُوطِنُ الْأَمَاكِنَ وَ يَنْهَى عَنْ إِيطَانِهَا وَ إِذَا انْتَهَى إِلَى قَوْمٍ جَلَسَ حَيْثُ يَنْتَهِي بِهِ الْمَجْلِسُ وَ يَأْمُرُ بِذَلِكَ وَ يُعْطِي كُلَّ جُلَسَائِهِ نَصِيبَهُ حَتَّى لَا يَحْسَبُ أَحَدٌ مِنْ جُلَسَائِهِ أَنَّ أَحَداً أَكْرَمُ عَلَيْهِ مِنْهُ مَنْ جَالَسَهُ صَابَرَهُ حَتَّى يَكُونَ هُوَ الْمُنْصَرِفَ عَنْهُ مَنْ سَأَلَهُ حَاجَةً لَمْ يَرْجِعْ إِلَّا بِهَا أَوْ بِمَيْسُورٍ مِنَ الْقَوْلِ قَدْ وَسِعَ النَّاسَ مِنْهُ خُلُقُهُ وَ صَارَ لَهُمْ أَباً رَحِيماً وَ صَارُوا عِنْدَهُ فِي الْحَقِّ سَوَاءً مَجْلِسُهُ مَجْلِسُ حِلْمٍ وَ حَيَاءٍ وَ صِدْقٍ وَ أَمَانَةٍ لَا تُرْفَعُ فِيهِ الْأَصْوَاتُ وَ لَا تُؤْبَنُ فِيهِ الْحُرَمُ وَ لَا تُثْنَى فَلَتَاتُهُ مُتَعَادِلِينَ مُتَوَاصِلِينَ فِيهِ بِالتَّقْوَى مُتَوَاضِعِينَ يُوَقِّرُونَ الْكَبِيرَ وَ يَرْحَمُونَ الصَّغِيرَ وَ يُؤْثِرُونَ ذَا الْحَاجَةِ وَ يَحْفَظُونَ الْغَرِيبَ فَقُلْتُ كَيْفَ كَانَ سِيرَتُهُ فِي جُلَسَائِهِ فَقَالَ كَانَ دَائِمَ الْبِشْرِ سَهْلَ الْخُلُقِ لَيِّنَ الْجَانِبِ لَيْسَ بِفَظٍّ وَ لَا غَلِيظٍ وَ لَا صَخَّابٍ وَ لَا فَحَّاشٍ وَ لَا عَيَّابٍ وَ لَا مَزَّاحٍ وَ لَا مَدَّاحٍ يَتَغَافَلُ عَمَّا لَا يَشْتَهِي».[1]

1.1- پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، تجلی اعظم و اسم اعظم الهی

با تبریک ایام که در اواخر ماه رجب هستیم. ان‌شاءالله همه ما جزو رجبیون باشیم. تحت خطاب ملک داعی باشیم و به مقامات رجبیه برسیم. در شرح حدیث حلیة رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و انسان کامل به خصوص انسان اعظم و اکرم بودیم. در شب عید مبعث، این دعا را می‌خوانیم: «اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِالتَّجَلِّي اَلْأَعْظَمِ ...».[2] ایشان، تجلی اعظم است و اسم اعظم است و دارای مقام جمع الجمعی است که تمام اسمای الهی در او جمع است. همان مقام خلق عظیم است. این حدیث، ترسیم این نبی معظم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) است. ﴿وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ﴾،[3] این خطاب را مشخص می‌کند. طوری است که این وجود نازنین، همه‌ی موجودات را به نحو اجمال در خود جمع دارد. تمام عوالم در وجود اسم شریف اعظم الهی جمع است.

1.2- اخلاق قرآنی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله)

همان شخصیتی است که دو نفر، یکی از صحابه‌ی ایشان و دیگری از همسر ایشان نقل شده است: «كان خُلُقُهُ القُرآنُ».[4] آیه آیه‌ی قرآن، تشریح و بسط همین حدیث حلیة رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله) است.

1.3- نسبت بین شب عید مبعث، شب نیمه شعبان و شبهای قدر ماه مبارک رمضان

شاید این بعثت در آخر ماه مبارک رجب هم اتفاقی نباشد. ما قائل به سلسله‌ی علل و معلولات هستیم. ماه ولایت، ماه بعثت است. شب عید مبعث، اولین لیلة القدرِ عالم جسمانی است. لیلة القدر ثانویه‌ی این عالم، نیمه‌ی ماه مبارک شعبان است. لیلة القدر کبری، لیلة القدر ماه مبارک رمضان است. این 5 شب، جزو 5 شبی است که سفارش احیاء در آن شده است. شب بعثت، شب نیمه شعبان و شب 19، 21 و 23 ماه مبارک رمضان.

1.4- لزوم وجود ایام خاص در همه‌ی عوالم

در همه‌ی عوالم، ما باید یوم البعثة، یوم الولایة، یوم الحماسة، یوم الظهور و یوم القیامة داشته باشیم. ﴿أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ﴾،[5] شامل همه می‌شود. ساعات اخلاقی، ساعاتی است که انسان متیمن به اسماءالهی می‌شود. ان‌شاءالله در این روزهای باقی‌مانده از ماه رجب استفاده کنیم.

1.5- تقدیر از رزمندگان، مردم ایران و شهدای گرانقدر در فتنه‌ی دی 1404

برای رزمندگان و مردم صبور ایران دعا کنیم. در این چند روزه مردم، ولایت‌گرایی و رسالت‌گرایی خود را مشخص کردند. باید کوچک و بزرگ برای این بصیرت و درایت مردم، سر تعظیم به درگاه الهی فرود بیاوریم و سجده‌ی شکر به جا آوریم. خدایا شکرت که ما را در زمان خاتمیت و آخرالزمان قرار دادی. هم فتنه‌های آخرالزمان، اکبر است و هم مقامات انسان، خاص است. به شهدایی که این چند روز فدایی ملت و بعثت شدند و برای امنیت جان دادند، درود می‌فرستیم. ان‌شاءالله آن‌ها و ما با انبیا و شهدا و صدیقین و صالحین باشیم.

1.6- لزوم ختم‌های متعدد قرآن برای موانع سلوکی و رشد معنوی

ختم‌های گوناگون قرآن را داشته باشید. در هر ختمی، یکی از اوصاف و مقامات رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را دنبال کنید. حضرت علامه حسن‌زاده (قدس الله نفسه الزکیة) می‌فرمودند: «هر رساله‌ای که می‌نوشتم، ختمی از قرآن برای آن شروع می‌کردم». ببینیم موانع وجودی‌مان چیست؛ برای آن‌ها ختم کنیم و بعد برای تحلی به اوصاف و برای تجلی اوصاف الهی برای این سه مرحله، ختم قرآن کنیم. هر ماه، ختمی انجام دهید. هر ختمی برای یکی از این اوصاف باشد.