آمادگی برای آخرت/ دستورات اخلاقی/اخلاق

موضوع: اخلاق/ دستورات اخلاقی/آمادگی برای آخرت

1- لزوم آمادگی برای آخرت و استفاده از فرصت‌ها

سالم بن عبدالله از عبدالله بن عمر نقل می‌کند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) به من فرمود: «کن فی الدنیا کأنک غریب و عابر سبیل و اعدد نفسک فی الموتی وإذا أصبحت فلا تحدث نفسك بالمساء و إذا أمسیت فلا تحدث نفسک بالصباح و خذ من صحتک لسقمک و من شبابک لهرمک و من حیاتک لوفاتک؛ فإنک لا تدری ما اسمک غدا».[1]

1.1- پرهیز از انس با دنیا

از فرمایش‌های رسول مکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) است که انسان باید آن قدر مراقبتش را زیاد کند که انگار غریب است و رهگذر است. دنیا جای غربت است، نه قربت. انسان در دنیا غریب است. با حالت غریبی برخورد کنید. انس با دنیا نگیرید. اینکه از دنیا به قدر نیاز کفایت استفاده کند، یا آن قدر وابسته شود که تمام حالات دنیا زرق و برق برایش داشته باشد، بین این دو، فرق است. باید واقعا برنامه‌ریزی کرد. «حب الدنیا رأس کل خطیئة».[2] یا «حب الدینار رأس کل خطیئة». بنای هر خطیئه‌ای، درهم و دینار و دلار و ریال است. باید خیلی برنامه بریزیم. باید دید کدام زرق و برق آن، ما را فریب داد. این‌ها، حد یقف ما است. پویایی ما در این است که دنیا را لگدمال کنیم. دنیا روی سر ما جا نگیرد. با تمرین زیاد باید عملی کرد. ان‌شاءالله باید سیر و سلوکی کرد؛ و گرنه متوقف می‌شویم.

1.2- آمادگی شبانه‌روزی برای مرگ

حضرت فرمودند: نفست را برای مرگ طوری آماده کن که اگر صبح کردی، امید شب نداشته باشی و اگر شب کردی، امید صبح نداشته باشی. روزهای جنگ تحمیلی بود که خدا آن روزها را نیاورد. در جاهایی که در جهان، جنگ است، افراد در آنجا احتمال زندگی‌کردنِ یک لحظه ندارند. هر لحظه در حال رفتن به عالم آخرت هستند. صبح که می‌کنیم، به امید شب نباشیم و شب، به امید صبح نباشیم. منقطع باشیم. اگر آرام‌آرام تمرین کنیم، انقطاع حاصل می‌شود.

1.3- استفاده از فرصت سلامتی، جوانی و حیات برای آخرت

بحمدالله سالم هستیم. اول صبح کنار حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) درس و بحث داریم. قدردان باشیم. خدا را شاکر باشیم. رب أنعمت فَزِد. از این سلامتی استفاده کنیم. از جوانی استفاده کنیم. «من حیاتک لوفاتک». به سمت کمال، یعنی مرگ‌مان می‌رویم. تو نمی‌دانی فردای قیامت، اسمت چیست؟ جزو مردگان است، یا زندگان. العیاذبالله، جزو شقاوت‌مندها است، یا ان‌شاءالله سعادت‌مندان. یک سکه که بالا می‌رود، هزار چرخ می‌خورد. از چرخش روزگار کمال استفاده را داشته باشیم. با اراده خودمان بچرخیم. چرخش با اراده خود به این است که از فرصت‌ها استفاده کنیم. دستور العملی بنویسیم و به آن عمل کنیم. ان‌شاءالله و هزاران ان‌شاءالله که ضرر نکنیم و به نتیجه برسیم.