موضوع: خلاصه

مقتضای قاعده عدم تداخل می باشد در جائی که دلیل وجود نداشته باشد اشکالی که در مرکز بحث بود اجتماع مثلین بود و این اشکال باید حل شود چه قائل به قول مشهور باشیم که قائل به عدم تداخل می باشند و چه قائل به تداخل شویم که مرحوم خوانساری فرموده اند و چه بنابر قول ابن ادریس که قائل به تفصیل است کفایه برای حل مشکل اجتماع مثلین برای قول مشهور یک وجه بیان کردند که عبارت است از اینکه جزا در شرط دوم مقید به قید «مرة اخری» یا «فرد آخر» و برای قائلین به تداخل سه وجه بیان نمودند:

اول: اینکه جمله شرطیه در فرض تعدد شرط دال بر ثبوت عند الثبوت می باشد

دوم: اینکه جمله شرطیه دوم تاکید حکم شرطیه اول می باشد

سوم: اینکه جمله شرطیه دوم دال بر حدوث حکم است لکن متعلقش غیر متعلق جمله اول می باشد و اجتماع مثلین نیست زیرا ما دو متعلق داریم و دو حکم(حکم در هر یک از شروط به طبیعی تعلق گرفته است)