موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/بول حیوان غیر مأکول اللحم دارای نفس سائله- رجوع به اجماع

طائفه دوّم: بعضی از فقهاء در این مسئله فتوی داده‌اند بدون اینکه اجماع و یا عدم خلاف را نقل کرده باشند.

از فقهاء قرن چهارم:

مرحوم ابن ابی عقیل و ابن جنید. قال فی الذکری ج۱ ص۱۱۰: الاوّل و الثانی: البول و الغائط من ذی النّفس غیر المأکول و لو بالعرض کالجلّال ............ و اخرج ابن بابویه و ابن ابی عقیل و الجعفی الطّیر ......... و اخرج ابن الجنید بول الرّضیع قبل اکله اللّحم ..........

مرحوم محمّد بن علیّ بن بابویه در من لا یحضر ج۱ ص۷۱. قال: لا بأس ببول کلّ شیء اکل لحمه فیصیب الثوب.[1]

از فقهاء قرن پنجم:

مرحوم شیخ مفید در مقعنه ص ۶۷. قال: و کذلک الحکم فی ارواث و ابوال کلّ ما اکل لحمه فانّه لایفسد الماء به و لاینجس به الثوب و الجسد بملاقاته.[2]

مرحوم ابوالصّلاح در کافی ص۱۳۰. قال: و یطهر البئر بنزح جمیع مائها ان کان الواقع فیها خمرا او منیّا او فقّاعا او بولا او خرء ما لایؤکل لحمه.[3]

مرحوم سلّار در مراسم ص۵۵. قال: النّجاسات علی ثلاثة اضرب: احدها: تجب ازالة کثیره و قلیله. و منها........ و منها........فالاوّل: البول و الغائط و المنیّ و دم الحیض و الاستحاضة و النّفاس و الخمر و سائر ما یسکر و الفقّاع و روث و بول ما لایؤکل لحمه و ..........[4]

مرحوم ابن برّاج در المهذّب ج۱ ص۵۱. قال: النّجاسة علی ثلاثة اضرب........فامّا الاوّل فهو دم الحیض و الاستحاضة و بول الانسان کبیرا کان او صغیرا...........و بول و روث کلّ ما لایؤکل لحمه و ..............[5]