موضوع: الأصول العملية/اصالة البرائة /ادله نقلی

استدلال به حدیث رفع ۱۱

در فقه الحدیث این روایت گفته شده که «رفع» مربوط به جایی است که چیزی موجود است،و رفع شده و حال که قائل شدیم متلعق «رفع» ،«حکم» است،چگونه حکمی موجود شده و رفع گردیده،اگر چنین می بود باید کلمه «دفع» بکار برده می شد،که در مورد جایی است که ما دفع از اساس موجود نشود.اما پاسخ داده می شود این استعمال از حاق لفظ برداشت نمیشود،بلکه این برداشت از استعمالات به دست می آید.و «رفع» هم در موارد موجود و هم در مواردی که هنوز موجود نشده استعمال می شود،لذا اشکال فوق الذکر دفع و رفع می شود.و از اساس این مباحث،مباحث فلسفی و ادبا و لغت دانان مباحث فلسفی را بر نمی تابند.و این دو لغت در حقیقت در معنا فرقی ندارد،و در حدیث شریف نیز استعمال رفع بلا اشکال خواهد بود.

پایان جلسه سی و پنجم