موضوع: تفسیر موضوعی/سوء ظن /تفسیر آیه 154 آل عمران

کلام در بحث قضا و قدر و اختیار بود.

مطلب بعدی این است که دعا چه جایگاهی در این مساله دارد؟

معقد بحث ما اراده و اختیار خود انسان است و البته با اینکه اراده و اختیار و انتخاب انسان بعد از انجام و انتخاب معلوم میشود و تقدیر خدا هم به همین اراده و انتخاب گره خورده است ،اما نزد خداوند علم به اختیار و انتخاب ما از سابق موجود بوده است.

حالا با توجه به این بیان ، باید بگوییم دعا هم به اراده انسان وابسته است.

در اهمیت دعا باید بگوییم ، محبت خداوند به رسل و انبیا بسیار شدید است و یکی از مهمترین اسلحه در نزد انبیا از طرف خداوند همین دعا است.

حقیقت دعا هم فی الجمله و خلاصه اینست که بگوییم ما وابسته به لطف خداییم. نیازمند ومحتاج رحمت و عنایت خداوند هستیم.

بهترین دعا هم دعای با روح است. باید با حقیقت روح دعا کنیم و بفهمیم به صورت عمیق که محتاج و نیازمند به خداوند هستیم.

وقتی کسی به صدق به این معنا برسد ، امکان ندارد رب متعال او را رها کند.

مثل اینکه انسانی کریم ارادتمند به شما باشد و شما هم مرید ایشان باشید ، آن کریم در وقت گرفتاری و نیازمندی قطعا انسان را رها نمی کند. مثل ارتباط والد و ولد است.

خداوند کریم مطلق است و کدام کریم با خداوند قابل مقایسه است؟

انسان تحت اراده خودش بتواند به مرتبه ای برسد ، خداوند ابواب حکمت را باز می کند و مسیر زندگی می تواند عوض شود.

چه بسیار افرادی بودند که مسیر زندگی شان عوض شده است چه از جهت مثبت و چه جهت منفی آن. مثل بلعم باعورا از حیث منفی و چه جناب حر بن یزید ریاحی از جهت مثبت

جمع بندی آیه کریمه 154 سوره مبارکه آل عمران :

فضای آیه مربوط به مشرکین تازه مسلمان بود که هنوز استحکام در اسلام نداشتند و اعتقاداتشات هنوز محکم نبود و خیال می کردند در مسلمانی هیچ مشکلی نباید ایجاد شود مخصوصا پیامبر صلی الله علیه و اله که نباید مریض شود و نباید از دنیا برود. تا در احد اسلام شکست خورد و پیامبر صلی الله علیه و اله زخمی شد ، سوء ظن پیدا کردند و طبق ان توقع غلط ، نسبت به حقیقت رسالت و دین سوء ظن پیدا کردند.

از همین جهات است که توصیه وسفارش به شناخت درست دین و صاحب دین و حجج الهی شده است. بر اساس مفاد آن دعای معروف که فرمود «اللهم عرفنی نفسک ...» عدم شناخت و معرفت پروردگار و رسول و حجت خدا ، مساوی با گمراهی و ضلالت است.