4 – و منها موثقه ابن فضال عن عاصم بن حمید عن ابی حمزه الثمالی عن ابی جعفر علیه السلام قال :

خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ ع فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ وَ اللَّهِ مَا مِنْ شَيْ‌ءٍ يُقَرِّبُكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ وَ يُبَاعِدُكُمْ مِنَ النَّارِ إِلَّا وَ قَدْ أَمَرْتُكُمْ بِهِ وَ مَا مِنْ شَيْ‌ءٍ يُقَرِّبُكُمْ مِنَ النَّارِ وَ يُبَاعِدُكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ إِلَّا وَ قَدْ نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ [1]

و اما ان شا الله اولین بحثی که در این مبحث فقه الاسره طرح خواهیم عبارتست از :

«مساله تحدید نسل»

با توجه به اهمیت و آثاری که این مساله در جامعه اسلامی مخصوصا در این دنیای امروزی ما دارد ، ان شا الله مبسوطا به طور استدلالی به آن خواهیم پرداخت.

البته مقدمه به جهت تمهید زمینه مباحث مذکور ما ابتدائا به فرمایشات حضرت امام راحل در کتاب تحریر الوسیله در باب ترغیب به اصل نکاح می پردازیم که معلوم شود نظر شرع مقدس نسبت به اصل تزویج (که در واقع زمینه اصلی حفظ نسل و تکثیر آن است) چه می باشد.