« فهرست دروس
درس خارج اصول استاد عبدالمجید مقامی

1405/08/12

بسم الله الرحمن الرحیم

وجوه برای حل تعارض بین منطوق ومفهوم جمله شرطیة/مفهوم داشتن شرط /النواهی

 

موضوع: النواهی/مفهوم داشتن شرط /وجوه برای حل تعارض بین منطوق ومفهوم جمله شرطیة

واما اشکال بر وجه چهارم:

وجه چهارم (که همان وجه پنجم شیخ انصاریست):

آن است که قدر مشترک بین دو شرط در واقع شرط محسوب می شود یعنی هر کدام از شرط ها مصداقی برای عنوان عام است و همان عنوان عام علت برای جذا محسوب می شود که قدر مشترک همان مقدار فاصله ای است که مسافر از وطنش دور می شود به گونه ای که صدای اذان را نشنود و یا دیوارهای شهر را نبیند در این صورت شرط و جزا واحد هستند این وجه چهارم بر اساس عقل و استفاده از قاعده فلسفی الواحد لا یسترو منه اللواحد و الواحد لا یستر عنه الا الواحد می باشد و به عبارت دیگر وحدت به عبارت دیگر وحدت اثر کاشف از وحدت موثر وحدت اثر کاشف از وحدت موثر است یعنی وقتی جزا جزا واحد فاسد باشد علامت این است که موثر وقتی که جزا واحد باشد علامت این است که موثر هم واحد خواهد بود.

اشکال وجه چهارم این است که:

اولا: وجه چهارم بر اساس قاعده فلسفی تنظیم شده است برخلاف ارتکاذ ذهنی عرف است زیرا در مواردی که شرط متعدد و جزا واحد باشد عرف هر کدام را با همان عنوان خاص خود شرط بدون منحصر بودن را موثر در جزا می داند و یا هر دو را به عنوان جزلعلت شرط محسوب می نماید و شرعیه است که القا به عرف است که فهم عرفی در آنها ملاحظه می شود نه دقت های فلسفی.

 

ثانیا :

این جواب دوم از محقق خویی است و آن اینکه این قاعده فلسفی مربوط به واحد شخص حقیقی است یعنی شرق یعنی تحقق معلول واحد به صورت حقیقی و واقعی فقط به وسیله علت واحد حقیقی است و لذا وقتی معلول حقیقی و خارجی واحد بود کاشف از علت واحد می کند در حالی که درمان انوفیک جزا واحد است یک امر اعتباریست نه حقیقی و این معلول واحد اعتباری کاشف از علت واحد اعتباریست نه حقیقی بر این اساس معلول اعتباری نمی تواند کاشف از جامع واحد حقیقی ذاتی به عنوان علت تامه باشد در حالی که این قاعده فلسفی مربوط به واحد حقیقیست.

الیک نص عبارة المحقق الخوئی(ره):

«ما افاده من ان قاعده الواحدلایصدر الا من الواحد ویستحیل صدوره عن الکثیر فیرد علیه :

فانَّ هذه القاعدة انماتتم فی الواحد الشخصی الحقیقی حتی یکشف عن جامع واحدا کذلک ، ولا تتم فیما اذا کانت وحدة اعتباریه ، فانَّه فلا یکشف الا عن وحدة کذلک ، ومن المعلوم انَّ وحدة اعتباریة لا حقیقیة ، وعلیه فلا یکشف عن جامعٍ ان واحد ذاتی»[1]

پس بنابراین ما نحن فیه که مربوط به امور اعتباریست از موارد قاعده مذکور فلسفی نیست تا قدر جامع و مشترک را به وسیله آن اثبات کرد ولی همانگونه که بر اساس فهم عرفی نه بر اساس قاعده فلسفی امکان دارد که قدر جامع شرط باشد که همان مقدار دوری و بُعد خاص از وطن است که دو علامت دارد یکی خفا اذان و دیگری خفا جدران است وهمچنین امکان داره که مجموع دو شرط من حیث المجموع به عنوان علت برای جزا باشند یعنی با واو هر دو شرط به هم عطف می شود و هر کدام به عنوان جزء العله محسوب می شوند که در این صورت با وجه سوم تناسب پیدا می کند

 


هوش مصنوعی
برای استفاده از کلیدهای میانبر، پس از انتخاب متن از کلیدهای زیر استفاده کنید
چنانچه بخشی از متن انتخاب نشود یا روی لینک کلیک نمایید به صورت پیش فرض همه متن انتخاب می شود
هوش مصنوعی
ترجمه نوع دوم: Alt+Ctrl+t
خلاصه سازی: Alt+s
خلاصه سازی نوع دوم: Alt+Ctrl+s
اعراب گذاری: Alt+d

جستجو
جستجو در همه دروس: Alt+a
پس از انتخاب متن می توانید از امکانات هوش مصنوعی، مانند
مترجم، خلاصه ساز و اعراب گذاری استفاده کنید
چنانچه بخشی از متن انتخاب نشود به صورت پیش فرض همه متن انتخاب می شود
logo