کتاب الطهارة/نجاسات/ثعلب/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/ثعلب/رجوع به روایات

بحث دوّم: درباره‌ی سند روایت.

نکته الف: شیخ طوسی روایت را از حسین بن سعید نقل فرموده. سند شیخ به این راوی، متعدّد است که بعضی از آنها صحیح است و صحّت بعض کفایت می‌کند.

نکته ب: در سند روایت طبق نسخه تهذیب، حسین بن سعید بدون واسطه از جمیل بن درّاج نقل روایت کرده ولی در استبصار، ابن ابی عمیر واسطه قرار گرفته است. غالب، نقل با واسطه است (بهجة الآمال ج۲ ص۵۸۹) ولی از نظر طبقه، نقل حسین بن سعید از جمیل ممکن است چون حسین بن سعید از اصحاب مولا امام رضا و امام جواد و امام هادی علیهم السّلام است (فهرست شیخ ص۱۴۹) و جمیل در زمان مولا امام رضا علیه السّلام رحلت کرده است (رجال نجاشی ص۱۲۶) و لذا در کتب رجال آمده که حسین بن سعید از هر دو نقل روایت می‌کند (معجم رجال الحدیث ج۶ ص۲۶۸).

نکته ج: روایت، صحیحه است چون تمامی رواة در سند، امامی و ثقه هستند (ملاذ الاخیار ج۴ ص۱۸۶ و روضة المتّقین ج۲ ص۱۵۴).

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

از طرفی روایت دلالت می‌کند بر اینکه ثعلب قابل تذکیه است. از طرفی دیگر حیوان نجس، قابل تذکیه نیست. بنابراین، این روایت به کمک قرینه خارجیّه دلالت بر طهارت ثعلب می‌کند. توجّه باشد که دلالت این روایت بر طهارت ثعلب از طریق قابلیّت تذکیه است نه از طریق جواز صلوة در جلد آن. چون روایات درباره‌ی جواز صلوة در جلد ثعلب، متعارض است. شیخ طوسی چون قائل به نجاست ثعلب است (مبسوط ج۱ ص۹۴) این روایت را توجیه نموده است (تهذیب، تحقیق خرسان، ج۲ ص۲۰۶).