کتاب الطهارة/نجاسات/ثعلب/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/ثعلب/رجوع به روایات

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

از طرفی جمله «یغسل یده» جمله خبریّه در مقام طلب است و جمله خبریّه در مقام طلب، ظهور در وجوب دارد. از طرفی دیگر عرف متشرّعه از وجوب غسل ید، نجاست ید و نتیجتاً نجاست ثعلب را می‌فهمد. بنابراین، روایت دلالت بر نجاست ثعلب می‌کند. بله وجوب غسل ید یا همان نجاست ید باید حمل بر صورت رطوبت ید یا رطوبت ثعلب یا رطوبت هر دو شود به خاطر روایاتی که در مباحث گذشته آمده است.

طائفه دوّم: روایاتی که مدلول آنها، طهارت ثعلب است.

روایت اوّل: روایت فضل بن عبد الملک بقباق از مولا ابی عبد الله علیه السّلام.

بحث اوّل: درباره‌ی نسخه‌های روایت.

۱) نسخه‌ی تهذیب: و بهذا الاسناد عن حمّاد عن حریز عن الفضل ابی العبّاس قال: سألت ابا عبد الله علیه السّلام عن فضل الهرّة و الشاة و البقرة و الابل و الحمار و الخیل و البغال و الوحش و السباع فلم اترک شیئا الّا سألته عنه فقال لا بأس به حتی انتهیت الی الکلب فقال رجس نجس لا تتوضّأ بفضله و اصبب ذلک الماء و اغسله بالتراب اوّل مرّة ثمّ بالماء. (تهذیب، تحقیق خرسان، ج۱ ص۲۲۵).

۲) نسخه‌ی استبصار: سند و متن روایت در استبصار مثل تهذیب است. (استبصار، تحقیق خرسان، ج۱ ص۱۹).

۳) نسخه‌ی عوالی اللئالی: روی عن الفضل ابی العباس فی الصّحیح قال ..... تا آخر متن تهذیب. (عوالی، ج۲ ص۳۱۹).

۴) نسخه‌ی وافی: سند و متن روایت در وافی مثل تهذیب است. (وافی، ج۶ ص۷۳).

۵) نسخه‌ی وسائل الشیعة: سند و متن روایت در وسائل مثل تهذیب است (وسائل، طبع آل البیت، ج۱ ص۲۲۶ و ج۳ ص۴۱۳)

۶) نسخه‌ی الفصول المهمّة: عن الفضل ابی العبّاس قال ..... تا آخر متن تهذیب. (الفصول، ج۲ ص۱۲).

بحث دوّم: درباره‌ی سند روایت.

نکته الف: مراد از هذا الاسناد در سند روایت طبق نسخه تهذیب و استبصار، الشیخ المفید ایّده الله تعالی عن احمد بن محمد عن ابیه محمّد بن الحسن عن الحسین بن الحسن بن ابان عن الحسین بن سعید است.

نکته ب: قبلاً گفته شد که احمد بن محمّد بن الحسن بن الولید و حسین بن الحسن بن ابان، امامی و ثقه هستند و لذا این روایت، صحیحه است چون بقیّه رواة در سند نیز امامی و ثقه می‌باشند.

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

از طرفی کلمه‌ی شیئاً در فقره‌ی «فلم اترک شیئا» نکره در سیاق نفی است و نکره در سیاق نفی مفید عموم است و لذا این کلمه به واسطه عمومیّت شامل ثعلب نیز می‌شود. از طرفی دیگر فقره «لا بأس به» دلالت بر عدم بأس نسبت به فضل ثعلب می‌کند (فضل ثعلب یعنی باقیمانده غذا و نوشیدنی ثعلب) و عدم بأس، دلالت بر طهارت فضل و نتیجتاً طهارت ثعلب دارد. بنابراین، این روایت دلالت بر طهارت ثعلب می‌کند.

روایت دوّم: روایت جمیل بن درّاج از مولا ابی عبد الله علیه السّلام.

بحث اوّل: درباره‌ی نسخه‌های روایت.

۱) نسخه‌ی تهذیب: الحسین بن سعید عن جمیل بن درّاج عن ابی عبد الله علیه السّلام قال: سألته عن الصّلاة فی جلود الثعالب فقال اذا کانت ذکیّة فلا بأس (تهذیب، تحقیق خرسان، ج۲ ص۲۰۶).

۲) نسخه‌ی استبصار: الحسین بن سعید عن ابن ابی عمیر عن جمیل عن ابی عبد الله علیه السلام قال ..... تا آخر متن تهذیب (استبصار، تحقیق خرسان، ج۱ ص۳۸۲).

۳) نسخه عوالی اللئالی: روی ابن ابی عمیر ..... تا آخر سند و متن استبصار (عوالی، ج۳ ص۷۴).

۴) نسخه وافی: التهذیب، الحسن عن ابن ابی عمیر عن جمیل ..... تا آخر سند و متن تهذیب (وافی، ج۷ ص۴۰۸).

۵) نسخه‌ی وسائل الشیعة: سند و متن روایت در وسائل مثل استبصار است. (وسائل، طبع آل البیت، ج۴ ص۳۵۷).