کتاب الطهارة/نجاسات/ثعلب/

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/ثعلب/

قال المحقّق صاحب العروة: مسأله ۱: الاحوط الاجتناب عن الثعلب و الأرنب و الوزغ و العقرب و الفأر بل مطلق المسوخات و ان کان الاقویٰ طهارة الجمیع.

مقدّمه اوّل: فتوای صاحب عروه.

احوط در ثعلب و أرنب و وزغ و عقرب و فأرة بلکه جمیع مسوخات، نجاست ولی اقویٰ، طهارت است.

قبل از بیان مقدّمه دوّم، ذکر سه نکته لازم است.

نکته اوّل:

کلمه‌ی «اقویٰ» از الفاظ فتویٰ به حساب می‌آید. بنابراین، در عبارت مرحوم صاحب عروه فتوای به طهارت این حیوانات بعد از احتیاط قرار گرفته است. این احتیاط با توجّه به مسأله ۶۴ در بخش اجتهاد و تقلید، احتیاط استحبابی است. ویژگی احتیاط استحبابی این است که مقلّد، مخیّر بین عمل به فتویٰ و عمل به احتیاط است و رجوع به مجتهد دیگر بر او جایز نیست.

مسأله ۶۴: الاحتیاط المذکور فی الرّسالة امّا استحبابی و هو ما اذا کان مسبوقا او ملحوقا بالفتویٰ و امّا وجوبی و هو ما لم یکن معه فتوی و یسمّی بالاحتیاط المطلق و فیه یتخیّر المقلّد بین العمل به و الرجوع الی مجتهد آخر و امّا القسم الاوّل .....

نکته دوّم:

مراد از کلمه‌ی «الاجتناب» که در مسأله آمده، به قرینه مقابله با طهارت، نجاست است. ولی این کلمه با قطع نظر از قرینه مقابله، اعمّ از نجاست است.