کتاب الطهارة/نجاسات/عرق ابل جلّاله/رجوع به اجماع

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/عرق ابل جلّاله/رجوع به اجماع

از فقهاء قرن یازدهم:

۱) مرحوم صاحب مدارک.

عبارت مدارک ج۲ ص۳۰۰: الثانیة: عرق الابل الجلّالة و قد اختلف علماؤنا فی حکمه ایضا فذهب الشیخان الی نجاسته لصحیحة هشام بن سالم ..... و مثلها روی حفص بن البختری ..... و قال سلار و ابن ادریس و سائر المتأخرین بالطّهارة و حملوا الامر بالغسل علی الاستحباب و هو مشکل لعدم المعارض.

۲) مرحوم شیخ بهائی.

عبارت مشرق الشمسین ص۴۳۱: الامر بالغسل فی هذا الحدیث (حدیث هشام بن سالم) محمول عند الشیخین طاب ثراهما علی الوجوب و عند المتأخرین علی الاستحباب و قد اوردت فی الحبل المتین حدیثا آخر من الحسان مطابق لهذا الحدیث و لو قیل بمقالة الشیخین لم یکن بعیدا.

از فقهاء قرن دوازدهم:

۱) مرحوم صاحب وسائل الشیعة.

عبارت وسائل ج۳ ص۴۲۳: باب کراهة عرق الجلّال ..... و تقدّم ما یدلّ علی انّ المراد بهما (روایة هشام و روایة حفص) الکراهة.

۲) مرحوم آقا جمال خوانساری.

شهیدین در لمعه و روضه نجاسات را حصر در ده عدد نموده‌اند و عرق را جزء آنها قرار نداده‌اند و فقیه خوانساری این مطلب را تأیید فرموده است.

۳) مرحوم مجلسی دوّم.

عبارت ملاذ الاخیار ج۲ ص۳۷۵: قال السیّد رحمه الله فی المدارک: اختلف الاصحاب فی حکمه فذهب الشیخان الی نجاسته ..... انتهی و الاشکال فی محلّه.

از فقهاء قرن سیزدهم:

۱) مرحوم بحر العلوم.

عبارت الدرّة النجفیّة ص۵۳: و لا المسوخات و مولود الزنا و لا الّذی لیس علی مذهبنا و عرق المجنب ممّا لا یحلّ و عرق الجلّال جلّال الابل

۲) مرحوم ملّا احمد نراقی.

عبارت مستند الشیعة ج۱ ص۲۲۵: و منها عرق الابل الجلّالة نجّسه الصّدوقان و الشیخان و القاضی و المنتهی و هو الاقوی لحسنة حفص بن البختری بل صحیحته ..... و صحیحة هشام بن سالم ..... و دلالتها علی ما لم یعمل به من نجاسة عرق کلّ جلّال لا تخرجه عن الحجیّة اذ خروج بعض افراد العامّ لمعارض لا یمنع حجّیته فی الباقی .....