کتاب الطهارة/نجاسات/عرق جنب از حرام/رجوع به اجماع

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/عرق جنب از حرام/رجوع به اجماع

توجّه:

بعضی از فقهاء مثل مرحوم ملّا مهدی نراقی در لوامع الاحکام ص۱۴۱ و مرحوم صاحب مدارک در مدارک ج۲ ص۲۹۹ و ..... به مرحوم صدوق نسبت داده‌اند که این فقیه عرق جنب از حرام را نجس می‌داند و مرحوم عمید الدّین در کنز الفوائد ج۱ ص۴۵ اسناد نجاست عرق به مرحوم صدوق داده و علّت اسناد را این می‌داند که مرحوم صدوق صلوة در عرق جنب از حرام را حرام می‌داند. و بعضی مثل مرحوم ملّا احمد نراقی در مستند الشیعة ج۱ ص۲۲۲ به مرحوم صدوق نسبت داده که این فقیه در کتاب امالی نجاست عرق جنب از حرام را از دین امامیّه می‌داند. ولی مرحوم صدوق در کتاب امالی ص۶۴۸ حرمت صلوة در عرق جنب از حرام را از دین امامیّه می‌داند نه نجاست آن را. در امالی آمده است: اذا عرق الجنب فی ثوبه و کانت الجنابة من حلال فحلال الصّلاة فی الثوب و ان کانت من حرام فحرام الصّلاة فیه.

از فقهاء قرن پنجم:

۱) مرحوم ابن برّاج.

عبارت المهذّب ج۱ ص۵۱: النجاسة علی ثلاثة اضرب: اوّلها: یجب ازالته قلیلا کان او کثیراً و ثانیها ..... فامّا الاوّل فهو دم الحیض ..... و عرق الجنب من حرام.

۲) مرحوم ابو الصّلاح حلبی.

عبارت الکافی فی الفقه ص۱۳۱: فصل فی النجاسات. ما یؤثّر التنجیس علی ثلاثة اضرب ..... این فقیه عرق جنب از حرام را در عداد نجاسات قرار نداده است.

۳) مرحوم شیخ مفید.

عبارت مقنعه ص۷۱: لا بأس بعرق الحائض و الجنب و لا یجب غسل الثوب منه الّا ان تکون الجنابة من حرام فیغسل ما اصابه عرق صاحبها من جسد و ثوب و یعمل فی الطهارة بالاحتیاط.

توجّه:

بعضی از فقهاء به شیخ مفید نسبت داده‌اند که این فقیه، عرق جنب از حرام را نجس می‌داند. در حالیکه شیخ مفید غسل عرق جنب از حرام را از باب احتیاط می‌داند نه فتویٰ. علاوه بر این، بعضی از فقهاء معتقدند که شیخ مفید از قول به نجاست رجوع کرده است.

عبارت مستند الشیعة ج۱ ص۲۲۲: و اشتهر نسبتها (نجاسة) الی المقنعة و هی غیر جیّدة لتصریحه بانّ غسله بالاحتیاط.

عبارت سرائر ج۱ ص۱۸۱: و شیخنا المفید رحمه الله رجع عمّا ذکره فی مقنعته فی رسالته الی ولده.

عبارت نزهه ص۱۹: و الیه (نجاسة عرق الجنابة من الحرام) ذهب المفید فی المقنعة و رجع فی الرسالة الی ولده.

بنابراین، شیخ مفید قائل به طهارت است.