کتاب الطهارة/نجاسات/عرق جنب از حرام/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/عرق جنب از حرام/رجوع به روایات

بحث دوّم: درباره‌ی سند روایت.

نکته‌ی الف: محمّد بن همّام بن سهیل و ادریس بن زیاد الکفرتوثی امامی و ثقه هستند. (رجال نجاشی ص۳۷۹ و ص۱۰۳). ولی به خاطر عدم ذکر سند شهید به محمّد بن همّام و به خاطر مجهول بودن سند محمّد بن همّام به ادریس بن زیاد، روایت ضعیف است. (ملاذ الاخیار ج۲ ص۳۹۶، کشف الاسرار ج۳ ص۴۹۲).

نکته‌ی ب: سکوت مرحوم نجاشی از مذهب ادریس بن زیاد، شهادت به امامی بودن این راوی به حساب می‌آید و لذا به این عبارت شهید «انه کان یقول بالوقف» اعتناء نمی‌شود (تنقیح المقال، ج۸ ص۳۲۱).

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

امام علیه السّلام صلوة در ثوبی که عرق جنب از حرام به آن اصابت کرده، حرام فرموده‌اند. لازمه‌ی حرمت صلوة، نجاست ثوب و نتیجتاً نجاست عرق جنب از حرام است. بنابراین، روایت دلالت بر نجاست عرق جنب از حرام می‌کند. (اقول: حرمت صلوة در ثوب، اعمّ از نجاست ثوب است. بنابراین، این روایت دلالت بر نجاست عرق جنب از حرام نمی‌کند).

توجّه مهمّ:

در بحث از روایت اوّل، عبارت شیخ در مبسوط ج۱ ص۹۱ نقل شد. شهید اوّل در کتاب ذکری ج۱ ص۱۲۰ احتمال داده که مراد شیخ طوسی از روایت، همین روایت سوّم باشد. همین احتمال شهید باعث ذکر این روایت در عداد طائفه دوّم شد.

روایت چهارم: روایت علی بن مهزیار از مولا ابی الحسن الهادی علیه السّلام.

بحث اوّل: درباره‌ی نسخه‌های روایت.

۱) نسخه‌ی مناقب ابن شهر آشوب: المعتمد فی الاصول قال علی بن مهزیار وردت العسکر و انا شاکّ فی الامامة فرأیت السلطان ..... ثمّ قلت ارید ان أسأله عن الجنب اذا عرق فی الثوب فقلت فی نفسی ان کشف وجهه فهو الامام فلمّا قرب منّی کشف وجهه ثمّ قال ان کان عرق الجنب فی الثوب و جنابته من حرام لا یجوز الصّلاة فیه و ان کانت جنابته من حلال فلا بأس فلم یبق فی نفسی بعد ذلک شبهة. (مناقب، ج۴ ص۴۱۳).

۲) نسخه‌ی بحار الانوار: مرحوم مجلسی دوّم در بحار، طبع بیروت، ج۵۰ ص۱۷۳ روایت را از کتاب المعتمد فی الاصول شیخ مفید و در ج۷۷ ص۱۱۷ از کتاب المناقب نقل می‌کند.

۳) نسخه‌ی مستدرک الوسائل: مرحوم محدّث نوری در مستدرک ج۲ ص۵۶۹ روایت را از کتاب المناقب نقل می‌کند.

بحث دوّم: درباره‌ی سند روایت.

روایت مرحوم شیخ مفید در کتاب المعتمد فی الاصول از علی بن مهزیار، مرسله و ضعیف است. (مبانی منهاج، ج۳ ص۲۷۰).

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

دلالت این روایت بر نجاست عرق جنب از حرام، مثل دلالت روایت سابق است و لذا اشکال بر دلالت روایت سابق، بر دلالت این روایت نیز وارد است.