کتاب الطهارة/نجاسات/عرق جنب از حرام/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/عرق جنب از حرام/رجوع به روایات

برای فقره‌ی دوّم روایت نیز حدّ اقل دو معنا گفته شده است.

الف: اگر بر بدن مردی، منی باشد، این مرد ثوبش را نجس نمی‌کند. علّت نجس نکردن با دقّت در معنای اوّل که برای فقره‌ی اوّل گفته شد، ظاهر می‌شود.

ب: اگر مرد، جنب و بر بدن او عرق باشد، این مرد ثوبش را نجس نمی‌کند. علّت نجس نکردن، طهارت عرق مطلق جنب است. بنابراین، فقره دوّم طبق این معنای دوّم دلالت بر طهارت عرق مطلق جنب می‌کند. (مراة العقول ج۱۳ ص۱۵۳، ملاذ الاخیار ج۲ ص۳۸۹).

توجّه باشد که کلمه‌ی لا یجنب در هر دو فقره، طبق هر دو معنا، به معنای لا ینجّسه است.

نتیجه: به خاطر وجود دو احتمال و بلکه بیشتر در معنای روایت، این روایت دلالت بر طهارت عرق جنب نمی‌کند. اگرچه فحولی از فقهاء به این روایت استدلال کرده‌اند. (جواهر، ج۶ ص۷۴)

طائفه دوّم: روایاتی که (گفته شده) مدلول آنها، نجاست عرق جنب از حرام است.

روایت اوّل: روایت رجل از مولا ابی الحسن علیه السّلام.

بحث اوّل: درباره‌ی نسخه‌های روایت.

۱) نسخه‌ی کافی: احمد بن محمّد عن علی بن الحکم عن رجل من بنی هاشم قال: دخلت علی جماعة من بنی هاشم فسلّمت علیهم فی بیت مظلم فقال بعضهم سلّم علی ابی الحسن علیه السّلام فانّه فی الصدر قال فسلّمت علیه و جلست بین یدیه فقلت له قد احببت ان ألقاک منذ حین لأسألک عن اشیاء فقال سل ما بدا لک قلت ما تقول فی الحمّام قال لا تدخل الحمّام الّا بمئزر و غضّ بصرک و لا تغتسل من غسالة ماء الحمّام فانّه یغتسل فیه من الزنا و یغتسل فیه ولد الزّنا و الناصب لنا اهل البیت و هو شرّهم. (کافی، طبع اسلامیّه ج۶ ص۴۹۸ و طبع دار الحدیث ج۱۳ ص۱۶۰).

۲) نسخه‌ی وافی: سند و متن روایت در وافی مثل کافی است. (وافی، ج۶ ص۵۹۴).

۳) نسخه‌ی وسائل الشیعة: در وسائل ج۱ ص۲۱۹ فقره‌ی لا تغتسل من غسالة ..... تا آخر روایت با همین سند آمده است و در ج۳ ص۴۴۸ همین فقره تا آخر روایت با قسمتی از سند آمده است و در ج۲ ص۴۰ فقره‌ی لا تدخل الحمّام الّا بمئزر و غضّ بصرک با سند کامل آمده است.

۴) نسخه‌ی هدایة الامّة: در هدایه ج۱ ص۳۷۵ فقره‌ی لا تغتسل تا آخر روایت بدون سند آمده است.