کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به عقل

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به عقل

مرحله‌ی پنجم: رجوع به عقل.

عقل با هر دو صورت آن (عقل حسنی و قبحی، عقل مناطی) فاقد حکم در این مسأله است. به همان علّتی که در مسائل سابق بیان شد.

مرحله‌ی ششم: رجوع به اصل عملی.

درباره‌ی نجاست فقّاع، دلیل اجتهادی (کتاب، روایت، اجماع) وجود دارد و لذا نوبت به اصل عملی نمی‌رسد. ولی بر فرض عدم دلیل اجتهادی، اصل عملی عامّ نسبت به خود فقّاع، استصحاب طهارت است چون آب شعیر قبل از رسیدن به مرحله‌ی اسکار، طاهر است و همین طهارت، بعد از رسیدن به مرحله‌ی اسکار استصحاب می‌شود. بنابراین، مقتضای استصحاب طهارت، طهارت فقّاع است. اصل عملی خاصّ درباره‌ی فقّاع، اصل طهارت است چون علم و یا علمی به نجاست فقّاع وجود ندارد (علی الفرض) تا علم، وارد بر اصل طهارت و علمی، حاکم بر اصل طهارت باشد.

نتیجه‌ی نهایی بحث: به عنوان فتوای تنجیزی، فقّاع نجس است (و حرام است).

متفرّقات:

اموری که در مسأله فقّاع استفاده شده، با کمی تفاوت، مثل اموری است که در مسأله سابق مورد استفاده قرار گرفت.

«الحمد لله ربّ العالمین»

قال المحقّق صاحب العروة: الحادی عشر: عرق الجنب من الحرام.

مقدّمه اوّل: فتوای صاحب عروه.

عرق جنب از حرام، نجس است.

مقدّمه دوّم: تبدیل به فتویٰ به سؤال.

آیا عرق جنب از حرام، نجس است؟

با حفظ این دو مقدّمه، مراحل استنباط حکم عرق جنب از حرام عبارتند از:

مرحله‌ی اوّل: موضوع شناسی بدوی.

اجزاء موضوع در سؤال فوق، عرق و جنب و حرام است. معنای این اجزاء، واضح است و لذا نیاز به موضوع شناسی ندارند.

مرحله‌ی دوّم:‌ رجوع به آیات.

درباره‌ی موضوع مورد سؤال آیه‌ای وجود ندارد و لذا مسأله عرق جنب از حرام، فاقد آیات الاحکام است.