کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به اجماع

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به اجماع

از فقهاء قرن نهم:

۱) مرحوم شمس الدّین حلّی.

عبارت معالم ج۱ ص۷۵: النجاسات عشرة: البول ..... و الفقّاع.

۲) مرحوم ابن فهد حلّی.

عبارت الرسائل العشر ص۱۴۶: و هی عشرة: البول و ..... و الفقّاع. فتوای این فقیه در المهذّب ج۱ ص۲۲۴ نیز همین است.

از فقهاء قرن یازدهم:

۱) مرحوم عاملی.

عبارت مدارک ج۲ ص۲۹۳: و الحکم بنجاسته مشهور بین الاصحاب و به روایة ضعیفة السند جدّاً نعم ان ثبت اطلاق الخمر علیه حقیقة کما ادّعاه المصنّف فی المعتبر کان حکمه حکم الخمر و قد تقدّم الکلام فیه.

در عبارت این فقیه، احتمال توقّف و احتمال عدم نجاست وجود دارد. (حدائق ج۵ ص۱۱۹). به نظر، احتمال عدم نجاست اظهر است.

۲) مرحوم شیخ بهائی.

عبارت جامع عباسی ص۸۷: نجاسات یازده چیز است. اوّل: بول ..... دهم: فقّاع یعنی بوزه. و آن نجس است اگر چه مست کننده نیست.

در ملاذ الاخیار ج۱۴ ص۳۸۴ آمده: قال الشیخ البهائی قدس سرّه: اعلم انّ الفقّاع نجس حرام و ان لم یکن مسکراً.

از فقهاء قرن دوازدهم:

۱) مرحوم صاحب وسائل.

عبارت هدایة الامّة ج۱ ص۳۶۰: و هی اثنا عشر. الاوّل: البول ..... الحادی عشر: الفقّاع ..... و در وسائل ج۳ ص۴۶۸ آمده: باب نجاسة الخمر و النبیذ و الفقّاع و کلّ مسکر.

۲) مرحوم آقا جمال خوانساری

مرحوم شهید اوّل در لمعه و شهید ثانی در روضه فقّاع را نجس می‌دانند و این فقیه در تعلیقه بر روضه ص۲۴ تأیید فرموده است.

از فقهاء قرن سیزدهم:

۱) مرحوم بحر العلوم.

عبارت الدرّة ص۵۱: و الکلب و الکافر و الخنزیر و الخمر و الفقّاع و العصیر.

۲) مرحوم کاشف الغطاء.

عبارت کشف الغطاء ج۲ ص۳۴۷: و هی تسعة امور. اوّلها ..... السّادس: الفقّاع.

۳) مرحوم سیّد مجاهد.

عبارت مناهل ص۲۷۳: و فی بعضها (الرّوایات) هو الخمر بعینها لا یقال لعلّ المقصود فی هذه الرّوایات التشبیه بالخمر فی حرمة الشرب لا بیان انّه احد افرادها حقیقة ..... لانّا نقول الاحتمال المذکور خلاف الظّاهر لظهورها فی بیان انه احد الافراد حقیقة .....

۴) مرحوم محمّد تقی اصفهانی.

عبارت تبصرة الفقهاء ج۱ ص۲۲۴: یطهر البئر بناء علی انفعاله بالملاقاة بنزح مائه اجمع لوقوع الخمر و غیرها من المسکرات المائعة بالاصل و الفقّاع.