کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به روایات

روایت چهارم: روایت زیاد بن المنذر ابی الجارود از مولا ابی جعفر علیه السّلام.

نسخه‌ی تفسیر قمی: فی روایة ابی الجارود عن ابی جعفر فی قوله یا ایها الذین آمنوا انّما الخمر و المیسر و الانصاب و الازلام، امّا الخمر فکلّ مسکر من الشراب خمر ..... (تفسیر قمی، ج۱ ص۱۸۰).

بقیّه نسخ روایت: وسائل الشیعة، طبع آل البیت، ج۱۷ ص۳۲۱ و ج۲۵ ص۲۸۰، بحار الانوار، طبع بیروت، ج۶۳ ص۴۸۷ و ج۷۶ ص۱۳۱.

روایت، ضعیف است.

نتیجه‌ی نهایی بحث در مرحله‌ی سوّم: بعضی از روایات طائفه اوّل و دوّم، دلالت بر نجاست فقّاع می‌کنند.

مرحله‌ی چهارم: رجوع به اجماع.

فقهاء درباره‌ی طهارت و نجاست فقّاع، چهار طائفه هستند.

طائفه اوّل: بعضی از فقهاء، فتوای صریحی در این مسأله از آنها یافت نشده است.

مثل مرحوم ابن ابی عقیل و ابن جنید و صدوق اوّل (از فقهاء قرن چهارم) و مرحوم کراجکی (از فقهاء قرن پنجم) و مرحوم طبرسی (از فقهاء قرن ششم) و مرحوم سیّد بن طاووس (از فقهاء قرن هفتم) و مرحوم فاضل جواد و مجلسی اوّل (از فقهاء قرن یازدهم).

نکته:

مرحوم علّامه در مختلف ج۱ ص۴۶۹ از ابن ابی عقیل نقل می‌کند که خمر و مسکر طاهر است. از این فتوای ابن ابی عقیل، حکم فقّاع بدست نمی‌آید چون برای ما معلوم نیست که ابن ابی عقیل خمر را توسعه به فقّاع می‌دهد و یا خیر؟ و برای ما معلوم نیست که فقّاع را مسکر می‌داند و یا خیر؟ و لذا این فقیه در عداد طائفه اوّل قرار داده شد.

عبارت علّامه: قال ابو علی ابن ابی عقیل: من اصاب ثوبه او جسده خمر او مسکر لم یکن علیه غسلهما لانّ الله تعالی انّما حرّمهما تعبّدا لا لانّهما نجسان.