کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به روایات

بعضی از روایاتی که در عداد طائفه دوّم قرار می‌گیرد و یا گفته شده که در عداد طائفه دوّم قرار می‌گیرد، عبارتند از:

روایت اوّل: روایت علی بن یقطین از مولا موسی بن جعفر علیهما السّلام.

نسخه‌ی کافی: محمّد بن یحیی عن احمد بن محمّد عن الحسن بن علی بن یقطین عن اخیه الحسین بن علی بن یقطین عن ابیه علی بن یقطین عن ابی الحسن الماضی علیه السّلام قال: انّ الله عزّ و جلّ لم یحرّم الخمر لاسمها و لکنّه حرّمها لعاقبتها فما کان عاقبته عاقبة الخمر فهو خمر. (کافی، طبع اسلامیّه ج۶ ص۴۱۲ و طبع دار الحدیث ج۱۲ ص۷۱۸).

بقیّه نسخ روایت: تهذیب، تحقیق خرسان، ج۹ ص۱۱۲، وافی ج۲۰ ص۶۳۱، وسائل الشیعة، طبع آل البیت، ج۲۵ ص۳۴۲.

روایت، صحیحه است. (مرآة العقول ج۲۲ ص۲۷۱، ملاذ الاخیار ج۱۴ ص۳۵۲).

روایت دوّم: روایت ابی الربیع شامی از مولا ابی عبد الله علیه السّلام.

نسخه‌ی کافی:‌ علی بن ابراهیم عن ابیه و محمّد بن یحیی عن احمد بن محمّد جمیعا عن ابن محبوب عن خالد بن جریر عن ابی الربیع الشامی قال قال ابو عبد الله علیه السّلام انّ الله عزّ و جلّ حرّم الخمر بعینها فقلیلها و کثیرها حرام کما حرّم المیتة و الدّم و لحم الخنزیر و حرّم رسول الله صلّی الله علیه و آله الشراب من کلّ مسکر و ما حرّمه رسول الله صلّی الله علیه و آله فقد حرّمه الله عزّ و جلّ. (کافی، طبع اسلامیّه ج۶ ص۴۰۸ و طبع دار الحدیث ج۱۲ ص۷۰۵).

بقیّه نسخ روایت: تهذیب، تحقیق خرسان، ج۹ ص۱۱۱، وافی ج۲۰ ص۶۲۳، وسائل الشیعة، طبع آل البیت، ج۲۵ ص۳۲۵، بحار الانوار به نقل از تفسیر عیّاشی، ج۷۶ ص۱۶۳ و تفسیر عیّاشی ج۱ ص۳۴۲، مستدرک الوسائل ج۱۷ ص۶۵.

روایت، با هر دو سند آن، صحیحه است.

توجه:

روایات کثیره بر طبق مضمون این روایت دوّم وارد شده است. (کافی، طبع اسلامیّه ج۶ ص۴۰۷ به بعد).

روایت سوّم: روایت عمر بن حنظلة از مولا ابی عبد الله علیه السّلام.

نسخه‌ی کافی: عدّة من اصحابنا عن سهل بن زیاد و محمّد بن یحیی عن احمد بن محمّد جمیعاً عن علی بن الحکم عن ابی المغراء عن عمر بن حنظلة قال قلت لابی عبد الله علیه السّلام ما تری فی قدح من مسکر یصبّ علیه الماء حتّی تذهب عادیته و یذهب سکره فقال لا و الله و لا قطرة تقطر منه فی حبّ الّا اهریق ذلک الحبّ. (کافی، طبع اسلامیّه ج۶ ص۴۱۰ و طبع دار الحدیث ج۱۲ ص۷۱۴).

بقیّه نسخ روایت: تهذیب، تحقیق خرسان، ج۹ ص۱۱۲، وافی ج۲۰ ص۶۲۸، وسائل الشیعة، طبع آل البیت، ج۲۵ ص۳۴۱ و ص۳۵۹، هدایة الامّة ج۸ ص۲۳۰.

روایت طبق سند اوّل، ضعیف و طبق سند دوّم، صحیحه است.