کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به روایات

نکته ج: محمّد بن شاذان که در سند روایت طبق نسخه‌ی عیون آمده، محمّد بن احمد بن نعیم است (تنقیح المقال رحلی، ج۲ قسم دوّم ص۷۴ و ج۳ باب الکنی ص۲۵، معجم رجال الحدیث ج۱۶ ص۲۹) اگر چه بعضی قائل به عدم اتّحاد هستند (مرحوم شوشتری در قاموس الرّجال ج۹ ص۸۵). این راوی، امامی و ثقه است (تنقیح المقال رحلی، ج۳ ص۱۳۰). ولی روایت طبق نسخه‌ی عیون به خاطر اهمال جعفر بن نعیم از نظر وثاقت، ضعیف است. (تنقیح المقال، طبع جدید، ج۱۶ ص۱۰۷).

نکته د: مرحوم شیخ در تهذیب و استبصار روایت را از حسین بن سعید اهوازی نقل فرموده. قبلاً درباره‌ی سند شیخ به این راوی بحث شد. بعضی از اسناد شیخ به این راوی، صحیح است و صحّت بعض، کفایت می‌کند. بنابراین، روایت طبق نسخه‌ی تهذیب و استبصار، صحیحه است. چون حسین بن سعید و محمّد بن اسماعیل بن بزیع امامی و ثقه هستند (ملاذ الاخیار ج۱۴ ص۳۸۲).

نکته ه‌ : روایت طبق نسخه‌ی مستدرک، به خاطر حسن بن ابان، حسنه است (تنقیح المقال ج۱۸ ص۲۸۱، منتهی المقال ج۲ ص۳۵۴).

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

کراهت شدید نسبت به شرب فقّاع، منطبق بر حرمت است. بنابراین، اگر بین حرمت و نجاست ملازمه باشد، اثبات نجاست فقّاع می‌شود. ولی قبلاً گفته شد که بین حرمت و نجاست ملازمه نیست. بنابراین، این روایت دلالت بر نجاست فقّاع نمی‌کند.

روایت ششم: روایت سلیمان بن جعفر از مولا ابی الحسن الرّضا علیه السّلام.

بحث اوّل: درباره‌ی نسخه‌های روایت.

۱) نسخه‌ی کافی: عدّة من اصحابنا عن سهل بن زیاد عن محمّد بن اسماعیل عن سلیمان بن جعفر الجعفری قال: سألت ابا الحسن الرّضا علیه السّلام عن الفقّاع فقال هو خمر مجهول فلا تشربه یا سلیمان لو کان الدّار لی او الحکم لقتلت بائعه و لجلدت شاربه (کافی، طبع اسلامیّه ج۶ ص۴۲۲ و طبع دار الحدیث ج۱۲ ص۷۵۲).

۲) نسخه‌ی وافی: سند و متن روایت در وافی مثل کافی است (وافی، ج۲۰ ص۶۵۹).

۳) نسخه‌ی وسائل الشیعة: در وسائل در ذیل روایت دیگری از سلیمان بن جعفر، اشاره به این روایت شده است. (وسائل، طبع آل البیت، ج۱۷ ص۲۲۶).

۴) نسخه‌ی هدایة الامّة: سأل (الرّضا) علیه السّلام عن الفقاع ..... تا آخر متن کافی با اختلافی قلیل. (هدایه، ج۸ ص۲۳۵).