کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به آیات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/فقّاع/رجوع به آیات

ب: بعضی از لغویّین مثل ازدی در کتاب الماء ج۲ ص۴۲۱ و فیروز آبادی در القاموس المحیط ج۲ ص۷۸ و طریحی در مجمع البحرین ج۳ ص۲۹۲ و زبیدی در تاج العروس ج۶ ص۳۶۳، معتقدند که کلمه‌ی خمر به معنای کلّ شراب مسکر است. طبق این نظر، آیه‌ی مبارکه دلالت بر نجاست فقّاع می‌کند. و از روایات نیز استفاده می‌شود که خمر در شرع مقدّس اختصاص به شراب مأخوذ از عنب ندارد.

ج: بعضی از لغویّین مثل ابن سیده در المحکم و المحیط ج۵ ص۱۸۵ و مطرّزی در المغرب ج۱ ص۲۷۱ و ابن منظور در لسان العرب ج۴ ص۲۵۵ و ..... معتقدند که کلمه‌ی خمر به معنای ما اسکر من عصیر العنب است. طبق این نظر نیز آیه‌ی مبارکه دلالت بر نجاست فقّاع می‌کند. چون روایات به مضمون الفقّاع خمر حاکم بر آیه‌ی مبارکه به نحو حکومت موسّعه است نه حکومت مضیّقه و مغیّره. (اجود التقریرات ج۲ ص۱۰، حقائق الاصول ج۲ ص۳۸۶، عنایة الاصول ج۵ ص۲۴۳ و .....).

نتیجه‌ی نهایی بحث در مرحله‌ی دوّم: آیه‌ی مبارکه دلالت بر نجاست موضوع مورد سؤال (فقّاع) می‌کند.