کتاب الطهارة/نجاسات/عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین/رجوع به روایات

۳) نسخه‌ی وافی: سند روایت در وافی مثل کافی و تهذیب است ولی متن روایت مثل کافی است (وافی ج۲۰ ص۶۵۵).

۴) نسخه‌ی وسائل الشیعة: سند و متن روایت در وسائل مثل کافی است. در ذیل روایت اشاره به نقل شیخ طوسی نیز شده است (وسائل، طبع آل البیت، ج۲۵ ص۲۹۳).

۵) نسخه‌ی هدایة الامّة: قال له رجل: الرجل من اهل المعرفة بالحقّ یأتینی بالبختج ..... تا آخر متن کافی با اختلافی قلیل. (هدایة، ج۸ ص۲۲۵).

۶) نسخه‌ی بحار الانوار: سند و متن روایت در بحار مثل کافی است (بحار، طبع بیروت، ج۶۳ ص۵۰۲).

۷) نسخه‌ی مستدرک الوسائل: سند و متن روایت در مستدرک مثل تهذیب است (مستدرک، ج۱۷ ص۴۱).

بحث دوّم: درباره‌ی سند روایت.

نکته الف: در سند روایت، یونس بن یعقوب قرار دارد. این راوی، به خاطر تصریح مرحوم نجاشی در رجال ص۴۴۶ و به خاطر نقل ابن ابی عمیر و صفوان بن یحیی از او، ثقه است. این راوی،‌ فطحی بوده سپس رجوع نموده است ولی به خاطر معلوم نبودن مذهب او در زمان نقل روایت، با او معامله‌ی فطحیّت می‌شود و لذا این روایت، موثّقه است چون بقیّه رواة در سند، امامی و ثقه هستند. (مرآة العقول ج۲۲ ص۲۸۴). این روایت، طبق متن کافی، در نظر مرحوم مجلسی اوّل در روضة المتّقین ج۱۰ ص۱۴۸ الموثّق کالصّحیح است.

نکته ب: شیخ طوسی در تهذیب این روایت را از احمد بن محمّد نقل کرده است. درباره‌ی سند شیخ به این راوی قبلاً بحث شد. این روایت طبق سند تهذیب نیز مثل سند کافی، موثّقه است (ملاذ الاخیار ج۱۴ ص۳۷۷).

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

روایت طبق نسخه‌ی کافی که فاقد کلمه‌ی خمر است، دلالت دارد بر اینکه عصیر عنبی بعد از غلیان با نار و قبل از ذهاب ثلثین حرام است. بنابراین، اگر بین حرمت و نجاست ملازمه باشد، اثبات نجاست عصیر عنبی کذائی می‌شود و روایت طبق نسخه‌ی تهذیب که مشتمل بر کلمه‌ی خمر است، دلالت دارد بر اینکه عصیر عنبی کذائی به منزله‌ی خمر است. بنابراین، اگر مراد از تنزیل، تنزیل در مطلق آثار (حرمت و نجاست) باشد، اثبات نجاست عصیر عنبی کذائی می‌شود.