کتاب الطهارة/نجاسات/عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین/رجوع به روایات

روایت دهم: روایت فقه الرّضا علیه السّلام.

بحث اوّل: درباره‌ی نسخه‌های روایت.

۱) نسخه‌ی فقه الرّضا ع: اعلم انّ اصل الخمر من الکرم اذا اصابته النار او غلی من غیر ان تصیبه النّار فهو خمر و لا یحلّ شربه الّا ان یذهب ثلثاه علی النار و یبقی ثلثه ..... (فقه الرّضا ع، ص۲۸۰).

۲) نسخه‌ی بحار الانوار: اعلم ..... تا آخر متن فقه الرّضا ع. (بحار، طبع بیروت، ج۶۳ ص۵۰۴ و ج۷۶ ص۱۷۶).

۳) نسخه‌ی مستدرک الوسائل: اعلم ..... تا آخر متن فقه الرّضا ع. (مستدرک، ج۱۷ ص۳۹).

توجّه:

مرحوم صدوق در من لا یحضر ج۴ ص۵۶ و در المقنع ص۴۵۳ متن روایت را با اختلافی قلیل از والد خود نقل می‌کند.

بحث دوّم: درباره‌ی سند روایت.

قبلاً به تفصیل درباره‌ی کتاب فقه الرضا علیه السّلام بحث شد. اجمالاً معلوم باشد که روایات در این کتاب، مرسله است و قانون روایات مرسله این است که اگر دارای جابر باشد حجّت است و الّا حجّت نیست (فصول ص۳۱۳، مفاتیح الاصول ص۳۵۱، مستدرک الوسائل ج۱۹ ص۲۳۰).

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

مدلول روایت این است که عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین، از مصادیق خمر است. خمر، حرام و نجس است. بنابراین، عصیر عنبی کذائی حرام و نجس است.

روایت یازدهم: روایت ابی الرّبیع الشامی از مولا ابی عبد الله علیه السّلام.

بحث اوّل: درباره‌ی نسخه‌های روایت.

۱) نسخه‌ی کافی: علی بن ابراهیم عن ابیه و عدّة من اصحابنا عن احمد بن محمّد و سهل بن زیاد جمیعاً عن ابن محبوب عن خالد بن جریر عن ابی الربیع الشامی قال: سألت ابا عبد الله علیه السّلام عن اصل الخمر ..... (کافی، طبع اسلامیّه ج۶ ص۳۹۳ و طبع دار الحدیث ج۱۲ ص۶۶۰).

توجّه:

در کافی در ذیل روایت آمده است: الحسن بن محبوب عن خالد بن نافع عن ابی عبد الله علیه السّلام مثله.

۲) نسخه‌ی وافی: سند و متن روایت در وافی مثل کافی است (وافی ج۲۰ ص۵۹۵ و ۵۹۶).

۳) نسخه‌ی وسائل الشیعة: سند و متن روایت در وسائل مثل کافی است (وسائل، طبع آل البیت، ج۲۵ ص۲۸۲).

بحث دوّم: درباره‌ی سند روایت.

این روایت دارای شش سند است که عبارتند از:

اوّل: علی بن ابراهیم عن ابیه عن ابن محبوب عن خالد بن جریر عن ابی الرّبیع الشّامی.

ظاهر عبارت نجاشی در رجال ص۱۵۳ و ظاهر عبارت شیخ در فهرست ص۵۲۵ این است که ابی الربیع الشّامی خلید بن اوفی، امامی است. و نقل اصحاب اجماع مثل عبد الله بن مسکان و یونس بن عبد الرحمن از این راوی (در محاسن ج۱ ص۲۱۱ و در کافی طبع اسلامیّه ج۲ ص۲۹۸) دلیل بر وثاقت این راوی است (رجال کشی ج۲ ص۶۷۳ و ج۲ ص۸۳۰). و با توجّه به اینکه بقیّه رواة در سند، امامی و ثقه هستند، این روایت طبق این سند، صحیحه است.