کتاب الطهارة/نجاسات/عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین/رجوع به روایات

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین/رجوع به روایات

بحث سوّم: درباره‌ی دلالت روایت.

از طرفی کلمه‌ی عصیر انصراف به عصیر عنبی دارد چون این کلمه کثیراً در روایات در عصیر عنبی استعمال می‌شود (ذخیره ج۱ ص۱۵۵، بحار الانوار ج۶۳ ص۵۱۷، حدائق ج۵ ص۱۲۵، افاضة القدیر ص۵) و بر فرض اطلاق، این کلمه به واسطه‌ی اطلاق شامل عصیر عنبی می‌شود. پس کلمه‌ی «کل» که از الفاظ عموم است، دلالت بر جمیع افراد عصیر عنبی و یا جمیع افراد عصیر می‌کند. از طرفی دیگر روایت دلالت می‌کند بر اینکه عصیر عنبی بعد از اصابت نار و قبل از ذهاب ثلثین آن، حرام است. بنابراین، اگر بین حرمت و نجاست ملازمه باشد یعنی لازمه‌ی حرمت، نجاست باشد، روایت دلالت می‌کند بر اینکه عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین نجس است.

اقول:

مبنای دلالت روایت بر نجاست، تلازم بین حرمت و نجاست است و تلازم، منتفی است. بنابراین، این روایت دلالت بر نجاست عصیر عنبی بعد از غلیان و قبل از ذهاب ثلثین ندارد.

روایت دوّم: روایت ابی بصیر از مولا ابی عبد الله علیه السّلام.

بحث اوّل: درباره‌ی نسخه‌های روایت.

۱) نسخه‌ی کافی: محمّد بن یحیی عن احمد بن محمّد عن علی بن الحکم عن علی بن ابی حمزة عن ابی بصیر قال سمعت ابا عبد الله علیه السّلام یقول و قد سئل عن الطلاء فقال ان طبخ حتی یذهب منه اثنان و یبقی واحد فهو حلال و ما کان دون ذلک فلیس فیه خیر. (کافی، طبع اسلامیّه، ج۶ ص۴۲۰ و طبع دار الحدیث ج۱۲ ص۷۴۸).

۲) نسخه‌ وافی: سند و متن روایت در وافی مثل کافی است (وافی ج۲۰ ص۶۵۳).

۳) نسخه وسائل الشیعة: سند و متن روایت در وسائل مثل کافی است (وسائل، طبع آل البیت، ج۲۵ ص۲۸۵).

۴) نسخه‌ی هدایة الامّة: قال الصّادق علیه السّلام فی الطلاء ان طبخ ..... تا آخر متن کافی (هدایه، ج۸ ص۲۲۲).