کتاب الطهارة/نجاسات/اهل کتاب/موضوع شناسی بدوی

موضوع: کتاب الطهارة/نجاسات/اهل کتاب/موضوع شناسی بدوی

درباره‌ی مفاد این کلمه در آیه‌ی مبارکه، سه نظریّه وجود دارد.

نظریّه اوّل: مفاد این کلمه، من اثبت لله شریکاً است. درباره‌ی مصداق این معنا، دو احتمال است.

احتمال اوّل: مصداق این معنا، نصاریٰ و مجوس است.

علّت مصداقیّت نصاریٰ این است که نصاریٰ قائل به تثلیث و الهه ثلاثه هستند و قرآن کریم در سوره‌ی نساء آیه ۱۷۱ و در سوره‌ی مائده آیه‌ی ۷۳ این مطلب را تأیید می‌فرماید که نصاریٰ معتقد به تثلیث شده‌اند[1] [2] [3]

﴿یا اهل الکتاب لا تغلوا فی دینکم و لا تقولوا علی الله الّا الحقّ انّما المسیح عیسی بن مریم رسول الله ..... و لا تقولوا ثلاثة انتهوا خیرا لکم انّما الله اله واحد﴾[4]

﴿لقد کفر الّذین قالوا انّ الله ثالث ثلاثة و ما من اله الّا اله واحد .....﴾[5]

علّت مصداقیّت مجوس این است که مجوس قائل به الٰهین هستند. الٰهین مجوس، یزدان و اهریمن است. یزدان، خدای متعال است و اهریمن مخلوق یزدان است که بعد از خلقت، در عرض یزدان مبدء برای افعال شرّ است. البتّه برای مجوس عقائد دیگری نیز گفته شده است[6] [7] [8] [9]

احتمال دوّم: مصداق این معنا، نصاریٰ و مجوس و یهود است.

علّت مصداقیّت مجوس همان است که گفته شد.

علّت مصداقیّت نصاریٰ و یهود، آیه‌ی ۳۰ و ۳۱ از سوره‌ی مبارکه توبه است. با این بیان که خداوند متعال یهود را به خاطر اعتقاد به بنوّت عزیر برای الله و نصاریٰ را به خاطر اعتقاد به بنوّت مسیح برای الله، مشرک نامیده است[10] [11] [12] [13]

﴿و قالت الیهود عزیر ابن الله و قالت النّصاریٰ المسیح ابن الله ذلک قولهم ..... سبحانه عمّا یشرکون.﴾[14]