صِدق جنب بر بچه، به این نحو است که با او وطی شود یا او با کسی وطی کند.

دخول در مسجد، با حالت جنابت، بر جمیع افراد مکلّف و فاعل بالمباشرة حرام است. در این صورت از اطلاق حرمت بر جمیع مکلّفین، استفاده می‌شود که دخول جنب در مسجد مطلقا جایز نیست، چه دخول به صورت مباشرتاً انجام شود و چه به صورت تسبیب انجام شود چون حرمت دخول جنب در مسجد، مطلقا مبغوض شارع است و شارع نمی‌خواهد که این عمل مبغوض به کسی انتساب پیدا کند، چه انتساب آن فعل مبغوض به نحو مباشرت باشد و چه به نحو تسبیب باشد.

اما اگر فرض شود که ارتکاب فعل بر صبی، مجنون و جاهل، به خاطر صبابت، جنون و جهل این افراد، حرام نیست، در این صورت، اگر آن فعل از افعال قبیحه‌ای، مثل قتل، شرب خمر و امثال آن باشد که شارع راضی به تحقق آن فعل در خارج نیست، ایجاد آن فعل در خارج حرام است و فرقی بین ایجاد مباشری و ایجاد تسبیبی نیست لذا صبابت، جنون و جهل، مجوِّز برای ارتکاب آن فعل نمی‌شوند، بلکه بر شخص واجب است که از ارتکاب افعال قبیحه مذکور از طرف صبی، مجنون و جاهل جلوگیری کند.

بله اگر آن فعل که از طرف صبی، مجنون یا جاهل صادر می‌شود، از افعال قبیحه‌ای نباشد که شارع اهتمام به عدم تحقق آن در خارج دارد، مثل اینکه شخص، سبب شود که صبی یا مجنون یا جاهلِ به نجاست آب، از آب نجس بنوشند، در این صورت تسبیب اشکال ندارد و دلیلی بر حرمت تسبیب وجود ندارد چون در این صورت، تسبیب مباح است و شخص، مسبّب ارتکاب حرام نشده است زیرا صبی، مجنون و جاهل به حکم، تکلیف ندارند و شخص، مسبّب کاری شده است که انجام آن برای صبی، مجنون و جاهل جایز است.

عرض شد که به نظر مرحوم سید (ره)، احتیاط واجب این است که شخصِ جنب داخل مسجد نشود، چه دخول او مباشرتاً باشد و چه تسبیباً باشد و فرقی نمی‌کند که آن شخصِ جنب، صبی باشد یا مجنون باشد یا جاهل به حکم باشد، لکن عرض می‌شود که مسأله مورد بحث (مسأله657)، از قبیل صورت دوم از فرض دومی است که ذکر شد، لذا احتیاط وجوبی که از طرف مرحوم سید (ره) مطرح شده است، جا ندارد، زیرا همان‌گونه که دخول صبی، مجنون و جاهلِ به جنابت به صورت مباشری و بدون واسطه اشکال ندارد، دخول آنها تسبیباً و با واسطه نیز اشکال ندارد زیرا مسبِّب، باعث شده است که صبی، مجنون یا جاهل به جنابت، کاری را انجام بدهند که انجام آن، بر آنها حرام نیست. بنابراین، حکم به احتیاط واجب در فرض مذکور، صحیح نیست، هرچند که حکم به احتیاط در هر صورت حَسن است.