موضوع: خلاصه - مقتضای قاعده عدم تداخل می باشد در جائی که دلیل وجود نداشته باشد0
- اشکالی که در مرکز بحث بود اجتماع مثلین بود و این اشکال باید حل شود چه قائل به قول مشهور باشیم که قائل به عدم تداخل می باشند و چه قائل به تداخل شویم که مرحوم خوانساری فرموده اند و چه بنابر قول ابن ادریس که قائل به تفصیل است
- کفایه برای حل مشکل اجتماع مثلین برای قول مشهور یک وجه بیان کردند که عبارت است از اینکه جزا در شرط دوم مقید به قید «مرة اخری» یا «فرد آخر» و برای قائلین به تداخل سه وجه بیان نمودند:
اول: اینکه جمله شرطیه در فرض تعدد شرط دال بر ثبوت عند الثبوت می باشد0
دوم: اینکه جمله شرطیه دوم تاکید حکم شرطیه اول می باشد
سوم: اینکه جمله شرطیه دوم دال بر حدوث حکم است لکن متعلقش غیر متعلق جمله اول می باشد و اجتماع مثلین نیست زیرا ما دو متعلق داریم و دو حکم(حکم در هر یک از شروط به طبیعی تعلق گرفته است)
| 
